ören

kelimeis.

ör-mek > ör-en

  1. 1

    Sokak aralarındaki düzlükler; boş arsa; alan; meydan.

  2. 2

    Tepeler arasındaki düzlükler; alan.

  3. 3

    Bir bölgenin en verimli ovası.

  4. 4

    Dağlar arasındaki çukur yerler; koyak.

  5. 5

    Bostan ekmek için hazırlanmış tarla.

  6. 6

    Kırmızı, yağlı topraklı yer.

    [DS]