örüntü

kelimeisim

ör-mek2 > ör-ün-tü

  1. 1

    {ağızlar}Harçsız örülmüş duvar.

    Derleme Sözlüğü

  2. 2

    Olay veya nesnelerin düzenli bir biçimde birbirini takip ederek gelişmesi.

  3. 3

    Çeşitli alt ögelerin örgütlenmesiyle oluşan işlevsel birlik.

  4. 4

    Bir çoğu yan yana gelerek bir bezemeyi oluşturan, kendi başlarına bir bütün olan öğelerden her biri; motif.

  5. 5

    Bir yapıtta sık sık yinelenen süsleyici öğe.