cıp

kelimeis.

cıb / cıp (yans.)

  1. 1

    Sıvılar içinde, yağışlı havalarda ya da ıslak zemin üzerinde ayakla, elle oluşturulan hareketleri, bu tarz çabalamayı anlatan kök. cıp cıp, cıp-ı-dık-la- mak, cıp etmek, cıp-ıl-da-mak, cıp-ıl-dan, cıp-ıt-ı çıkmak.

    [Zülfikar]