cıb

kelimeis.

cıb / cıp (yans.)

  1. 1

    Sıvılar içinde, yağışlı havalarda ya da ıslak zemin üzerinde ayakla, elle oluşturulan hareketleri, bu tarz çabalamayı anlatan kök. cıb-al-ağı çıkmak, cıb-ı-dık, cıb-ıl cıb-ıl, cıb-ıl-a-mak, cıb-ıl-da-mak, cıb-ıl-lık, cıb-ır cıbır, cıb-ır-dan, c

    [Zülfikar]