mülazemet

kelimeis.(mülâ:zemet)

Ar.lüzūm > mülāzemet

ملازمت

  1. 1

    Tutku derecesinde bağlı olma; aşırı bağlılık.

  2. 2

    Bir işle sürekli olarak uğraşma; kendini bir işe verme.

  3. 3

    Staj dönemi; bir işe başlayabilmek için o işin özelliklerini öğreninceye kadar ücretsiz olarak çalışma.

  4. 4

    İmparatorluk döneminde, Sahn-ı Seman ve Sahn-ı Süleymaniye medreselerinden birinde yüksek öğrenim görerek diploma aldıktan sonra müderrisliğe atanmak için sıra bekleyen danişmentlere verilen ad.