mülazım

kelimesf.(mülâ:zım)

Ar.lüzūm > mülāzım

ملازم

  1. 1

    Bir yere veya bir kimseye bağlanıp ondan ayrılmayan.

  2. 2

    is.Bir işe girmek için o işe ücretsiz olarak devam eden kimse; meslek öğrenmek için aylık almadan kalemde çalışan aday.

  3. 3

    İmparatorluk döneminde stajyer memurlara verilen unvan.

  4. 4

    Osmanlı ordusunda yüzbaşıdan küçük subayların rütbesi.

  5. 5

    Medrese öğrenimini bitirip diploma alanlara verilen unvan.