ön

kelimeis.

öŋ > ön

  1. 1

    {eT}Doğu.

    [Gabain]

  2. 2

    {eT}Bir şeyin esas tutulan yüzünün bulunduğu, baktığı, yöneldiği, gittiği taraf.

    [Gabain]

  3. 3

    Bu yöne gelen yakın çevre, karşı taraf; binaların karşısına gelen açıklık, alan.

  4. 4

    Bir şeyin ileride bulunan bölümü; baş taraf; en ileri kısım.

  5. 5

    Bir kimsenin ilerisi.

  6. 6

    Bir şeyin esas tutulan, göze çarpan ilk yüzü.

  7. 7

    Giyeceklerin göğse gelen bölümü.

  8. 8

    Bir kimsenin bulunduğu yer; karşı; makam; huzur; kat.

  9. 9

    Yakın gelecek zaman.

  10. 10

    Bir yolculukta daha gidilmesi gereken uzaklık; gidilecek yolculuk.

  11. 11

    (Belli bir semt, dağ, ova vb. için) yakın; civar.

  12. 12

    {ağız}İlk gün.

    [DS]

  13. 13

    sf.Benzerler arasında esas tutulan, gidilen veya bakılan yönde bulunan.

  14. 14

    Bir uzamda konum itibariyle ön tarafta bulunan.

  15. 15

    Sıralama veya zaman yönünden bir önceliği bulunan.

  16. 16

    {ağız}İlk.

    [DS]