öneze

kelimeis.

öŋ > ön-mek (yolunu beklemek) > ön-ez-e / öŋ-ez-e

  1. 1

    Avcının av beklemek için taş, dal vb.den yaptığı pusu yeri; evsin.

  2. 2

    Sürek avında pusuda bekleyen avcı.

    [DS]