1. arınmakkelimef.Temizlenmek istemek; yıkanmak; yunmak; arınmak; paklanmak; bedenini yıkamak; .
  2. arkalanmakkelimef.Sırtını bir şeye dayamak; sırtını vermek.
  3. ayrışmakkelimef.Kendisini meydana getiren birleşenlere veya ögelere ayrılmak.
  4. bertişmekkelimef.Sertleşmek.
  5. çalınmakkelimef.Kendini yere atmak.
  6. evlenmekkelimef.(Bir kadın ve bir erkek için) bir aile kurmak üzere kanunların öngördüğü şekilde bir araya gelmek; nikâhlanmak; izdivaç etmek.
  7. evrişmekkelimef.Bir işle uğraşmak; çabalamak; bir işin üstüne düşmek.
  8. ıçgınmakkelimef.Kaybolmak; yitmek; bozulmak; elden gitmek;
  9. ilinmekkelimef.Yapışmak; asılmak; ilişmek; takılmak; takılıp kalmak.
  10. ilmekkelimef.Bağlı, asılı, ilişkili olmak; bağlanmak; iliştirilmek.
  11. itinmekkelimef.Kendine çeki düzen vermek; kendini düzene sokmak; süslenmek; hazırlanmak; sürünmek.
  12. kadmakkelimef.Tipide ölmek.
  13. kapılmakkelimef.Kapanmak.
  14. karganmakkelimef.Kendi kendini lanetlemek; kendi kötülüğü için dua etmek.
  15. karılmakkelimef.Birçok nesne bir araya gelerek birbiri içine dağılıp karışmak; mezc olmak.
  16. katmakkelimef.Sertleşmek; katılaşmak sert olmak.
  17. kazınmakkelimef.Kendi kendine tıraş olmak; derisini yüzercesine kendi tüy ve kıllarını kesmek.
  18. kevilmekkelimef.Gevşemek; zayıflamak.
  19. kısılmakkelimef.Arada kalmak; daralmak; darlaşmak.
  20. konmakkelimef.Gelip bir yere konmak; yerleşmek. [Yüknekî]
  21. kösülmekkelimef.Geçimini bir yerden, birinin sırtından kolayca sağlamak.
  22. saklanmakkelimef.Dikkat etmek; uyanık olmak.
  23. sarılmakkelimef.eT.Bir kimseyi veya bir şeyi kolları arasına alıp sımsıkı tutunmak; kolları arasında tutmak; kollarını dolamak.
  24. satgaşmakkelimef.Rastgelmek.
  25. tamışmakkelimef.Damla haline gelmek; damlalaşmak; sızmak.
  26. tanglaşmakkelimef.Şaşmak; acayip bulmak.
  27. tegilmekkelimef.Kör olmak; körlenmek.
  28. tetrülmekkelimef.Çevrilmek; ters olmak; kötü olmak; kötüleşmek.
  29. tıdılmakkelimef.Kaçınmak; çekinmek; kendini alıkoymak; kendine engel olmak.
  30. tıdınmakkelimef.Kaçınmak; sakınmak; kendine hâkim olmak.
  31. töşenmekkelimef.Döşenmek; kendi kendine döşemek.
  32. tubulmakkelimef.Elbise çıkarmak.
  33. tutunmakkelimef.(Düşmemek için) sıkıca yapışmak; elleriyle sıkıca kavramak.
  34. uğurlanmakkelimef.(Yapılacak olan iş için) vakti yaklaşmak.
  35. ulanmakkelimef.Ulanmak; vasıta olmak; aracılık etmek.
  36. urunmakkelimef.Takınmak. .
  37. üçlenmekkelimef.Üç olmak.
  38. yakılmakkelimef.Yakın gelmek; yaklaşmak.
  39. yamanmakkelimef.Kendi kendine yamamak.
  40. yığılmakkelimef.Çok sayıda birikmek; yığın oluşturmak; toplanmak.
  41. yunmakkelimef.Yıkamak eylemi yapılmak; kendisine yıkamak eylemi uygulanmak; yıkanmak.