1. kararmakkelimef.eT.Rengi karaya dönmek; karaya yakın bir durum almak; siyahlaşmak.
  2. konmakkelimef.Gelip bir yere konmak; yerleşmek. [Yüknekî]
  3. kurtulmakkelimef.eT.Tehlikeli, öldürücü bir durumu atlatmak.