304 madde
- abagakelimeis.Moğ.Babanın ağabeyi; babanın küçük kardeşi; amca.
- acunkelimeis.Soğd.Dünya; âlem.
- açgukelimeis.Anahtar.
- açguçukelimeis.Kan alıcı.
- adagkelimeis.Ada.
- adakkelimeis.Kap.
- agrıgkelimeis.Hastalık; ağrı; sızı; sancı.
- ağkelimeis.eT.İp, tel vs.den düğümlemek suretiyle göz göz yapılmış örgü; ince iplik örgüsü; ablatya; çolun; ırıp; ığrıp.
- ağaçkelimeis.Boyu oldukça yüksek, dalları ve gövdesi ile geniş alan kaplayan uzun yıllar yaşayan odunsu bitki.
- ağdamkelimeis.Boyunduruk
- ağıkelimeis.İbrişim giyim; ipek elbise
- ağırçukkelimeis.Ağırşak.
- ağızkelimeis.eT.Memelilerde doğumu takip eden günlerde süt bezleri tarafından üretilen bağışıklık ögelerince zengin sarımtırak süt; yeni doğuran hayvanın ilk sütü; .
- ahırkelimeis.Büyükbaş hayvanların kapatıldığı, barındığı yer; dam; arkaç; çiten; gelembe.
- ahşamkelimeis.Akşam
- ajunkelimeis.Soğd.Varlık biçimi; hayat.
- alkelimeis.Alt; bir şeyin alt tarafı; alt taraf.
- alçığkelimeis.Alçı.
- alçığçıkelimeis.Alçıcı.
- alkışkelimeis.eT.Takdis; kutsama; övme; tebrik; kutsama; hayır dua. 2. Birisi için açıkça iyilik dileme; hayır dua.
- almakelimeis.Elma.
- altunkelimeis.Altın.
- anaçkelimeis.eT.Yavru verecek çağa gelmiş hayvan.
- arıgsızkelimeis.Kir.
- arjukelimeis.Sırtlan
- arkakelimeis.Dolaşılarak varılan taraf.
- arkagkelimeis.Atkı, mekik ipliği argaç; en ipliği.
- arkıkkelimeis.Pislik; tezek
- arpakelimeis.Buğdaygillerden taneleri ekmek ve bira yapımında, çoğunlukla hayvan yemi olarak kullanılan, buğdaya göre daha erken gelişen ve olgunlaşan kılçıklı…
- arslankelimeis.Moğ.Aslan.
- arşukelimeis.Sırtlan.
- aşkelimeis.eT.Pişirilerek hazırlanan yiyecek; yemek; gıda; katık; yiyecek;yenecek şey; çorba. [Yüknekî]
- aşçıkelimeis.Mesleği veya işi yemek yapmak olan kimse; aş pişiren; ahçı.
- aşlagçıkelimeis.Kap kacak tamircisi
- aşlıkkelimeis.Yemeklik; .
- atkelimeis.İsim; ad.
- atkelimeis.Atgiller familyasından binek, yük ve çeki hayvanı olarak kullanılan ortalama otuz yıl ömürlü, memeli, tek toynaklı, evcil ve otçul hayvan, (Equus…
- atakelimeis.eT.Baba. [Yüknekî]
- atankelimeis.Enenmiş deve; iğdiş edilmiş deve.
- atgankelimeis.Yük devesi.
- atgulakkelimeis.Tüfeğin tetik bileziği.
- atlıkelimeis.eT.Ata binmiş kişi; binici; süvari; sipahi.
- atlıkkelimeis.At bağlanacak yer.
- avkelimeis.Karada ve denizde yabani hayvanları avlama işi.
- avçıkelimeis.Avcı .
- avınçkelimeis.Alışma; ısınma; avunma.
- aykelimeis.eT.Genel olarak Ay'ın Dünya etrafında bir kez dolanımına eşit, yılın on ikide biri olan zaman dilimi. .
- ayakelimeis.Sonradan takılan isim; lakap
- ayakkelimeis.eT.İnsan ve hayvanlarda yere basmaya ve yürümeye yarayan organ.
- ayakçıkelimeis.Çanakçı; kâseci.