- kafderkelimeis.İhtiyar kadın; moruk.
- kakartkelimeis.Gaga
- kakaşkelimeis.(Islak çamaşır için) soğuktan donarak kaskatı olma.
- kaliferkelimeis.Fr.Kalorifer düzeneği; merkezî ısıtma.
- kalınkelimeis.eT.Eski Türklerde kız kaçıran oğlan tarafının kızın boyuna barışmak amacıyla verdiği mal.
- kalışkelimeis.bknz. kalıç
- kaliyhkelimeis.Erme.Eski ayakkabı.
- kaliyhmankelimeis.Arandığında yerinde bulunamayan kimse.
- kalloşkelimeis.Fr.Mest üzerine giyilen ayakkabı.
- kalpahkelimeis.Kalpak.
- kamçırkelimeis.Zorla alınan para; rüşvet.
- kapiyhkelimeis.Rus.Değersiz para.
- kargınkelimeis.eT.Eriyen buz parçaları ile suların meydana getirdiği akarsu; ilkbahar selleri.
- karıhkelimeis.eT.Göz ağrısı.
- kaşkelimeis.eT.Dik, sarp ve yalçın kayalık.
- kasakelimeis.İt.Para, kıymetli evrak ve değerli eşyaları korumaya yarayan, çelikten yapılmış özel kilitleme ve şifre düzeni bulunan dolap veya kutu.
- kasgavarkelimeis.Tandır dibine konulan düz taş.
- kasgırkelimeis.Çoban köpeği.
- katiliyhkelimeis.Rus.Sefer tası.
- kavkelimeis.Kuruntu; boş kibir.
- kavlıkkelimeis.Kibirlilik; burnu büyüklük.
- kaybanakelimeis.Ar.Ölmüş bir kimsenin geride bıraktığı sahipsiz mal, eşya vb.
- kaysahkelimeis.bknz. kaysak
- kaysakkelimeis.Yaranın üzerinde oluşan kabuk.
- keçimkelimeis.Geçim.
- kefkelimeis.Ar.Keyif.
- kefiyekelimeis.Ar.Arap erkeklerinin kullandığı, kenarları püsküllü, omuzları örtecek kadar geniş baş örtüsü.
- kefniyhkelimeis.Şekil; biçim.
- kehgekelimeis.Simit.
- kehrizkelimeis.Far.Evlerde yıkanma yeri.
- kelecoşkelimeis.Doğranmış ekmek veya yufka üzerine kavurma ve yağsız peynir dökülerek yapılan bir yemek.
- kellekelimeis.Far.Baş; kafa.
- kellozkelimeis.Kel kafalı kimse.
- kemenderkelimeis.Far.Eşek.
- kendarkelimeis.Far.Kinci; kin güden.
- kergâhkelimeis.Far.Kasnak üzerinde yapılan işleme, nakış; gergef.
- kerirakelimeis.Kaplumbağa.
- kermenkelimeis.Kirman.
- keşkelimeis.Nemli toprak.
- keşişkelimeis.Far.Hristiyanlıkta, manastırlarda dışarıya kapalı münzevî bir hayat yaşayan, hiç evlenmemiş, belirli kurallara uymak zorunda kalan din adamı; karabaş.
- keşişkelimeis.İrin.
- kesmekelimeis.Kesici aletlerle kesip parçalara ayırmak işi; kesmek eylemi.
- kevelkelimeis.Far.Kuzu veya koyun postundan yapılmış kürk; deri kürk; bekçi gocuğu; çoban kepeneği.
- kevgürkelimeis.Far.Su kabağından yapılan kap.
- keykelimeis.Far.İri saman.
- kıhkelimeis.eT.Koyun ve keçi pisliği; gübre.
- kındırkelimeis.Kızdırılarak sıcak su torbası yerine kullanılan, bir kenarında deliği bulunan topraktan yapılmış yuvarlak ve düzgün yüzeyli tuğla.
- kırcamakelimeis.Küçük şamdan.
- kırdavuşkelimeis.bknz. kırdavuç