kargın
kelimeis.Köken
eT.kar-mak (toplamak) > kar-gın
Anlamlar
- 1
Eriyen buz parçaları ile suların meydana getirdiği akarsu; ilkbahar selleri.
[DS]
- 2
Karla karışık yağan yağmur.
[DS]
- 3
Suların birikerek taşmış, kabarmış hâli.
[DS]
- 4
Taşmış suların toprak üzerinde donmuş hâli.
[DS]
- 5
Bentte birikip taşan su.
[DS]
- 6
Çağlayan; coşkun su.
[DS][EG]
- 7
Kaynak.
[DS]
- 8
Ark; su birikintisi.
[DS]
- 9
Bataklık.
[DS]
- 10
Fırında çok kurutulmuş tahıl.
[DS]
- 11
Yağmurdan yere yatmış ekin.
[DS]
- 12
Suyun yükselmesi; gel; met.
- 13
Su çevrintisi; girdap.
- 14
Sulanmaktan dolayı çamur hâline gelmiş tarla.
- 15
Üstü kuru gibi göründüğü hâlde altı batak olan yer.
- 16
Dereler çekildikten sonra kalan toprak.
- 17
Akıntısı olmayan suyun akış biçimi.
- 18
Tomrukları kereste hâline getirmek, ya da tahtaların kabasını almakta kullanılan bir tür rende.