1. adagödekelimezf.(İnsan ve hayvan vücudunda görülen şişlik için) aşırı derecede.
  2. adakkelimeis.Bir dileği gerçekleştiği takdirde yerine getirilmek üzere Allah’a verilen söz.
  3. adakkelimeis.Ayak [Yüknekî]
  4. adak etmekdeyimAdamak; vaat etmek.
  5. adaklamakkelimef.(Küçük çocuklar için) yürümeye başlamak; ilk adımını atmak.
  6. adaklıkelimesf.Adak adamış olan.
  7. adalamakkelimef.(Yağmur suları tarafından) bir yerin etrafını doldurarak ada hâline getirmek; ada görünümü vermek.
  8. adamlıkkelimeis.İnsana yakışır hâl ve hareket. «Bırak, adamlık sende kalsın.»
  9. adanatkelimeis.Yun.Ekin demetlerini kağnıya yüklemekte kullanılan üç çatal ağızlı araç.
  10. adarkelimeis.Olgunluk.
  11. adarkelimeis.Ar.Mart.
  12. adaşkelimeis.Dost; arkadaş; eş; yoldaş.
  13. addırıkkelimesf.Kahpe; orospu.
  14. addırmakkelimef.Bir sıvıyı fışkırtmak.
  15. adıkelimesf.Serseri; ahmak.
  16. adı bellideyimİyi.
  17. adı belli olmakdeyimBir şeyin miktar ve değeri bilinmek.
  18. adı çekilmekdeyim(Kadın veya kız için) hakkında olumsuz sözler söylenmek; adı kötüye çıkmak; dedikodusu yapılmak.
  19. adı yamandeyimAdının söylenmesinde sakınca görülen şeylerden söz edilirken kullanılır.
  20. adilimitkelimeis.Bir üzüm türü.
  21. adım sekitmekdeyimDurduğu yerden sıçrayarak uzaklaşmaya kalkışmak.
  22. adıma vurmakdeyimBir yeri adımlayarak ölçmek.
  23. adımını dek atmakdeyimTedbirli davranmak.
  24. adırkelimeis.Kürt.Ateş.
  25. adlamakkelimef.Ayıklamak.
  26. afacankelimesf.(Çocuk için) yerinde duramaz, zeki ve sevimli; yaramaz; haşarı; azgın; bastıbacak; haylaz; kuduruk; yumurcak.
  27. afakankelimeis.Sıkıntı; iç daralması; yürek oynaması; fenalık; hafakan.
  28. afakan tutmakdeyimKızmak; sinirlenmek; öfkelenmek.
  29. afalakelimeis.Yun.Yunus balığı.
  30. afalakkelimesf.İriyarı, sallapati adam.
  31. afanakelimesf.Yun.Hareketsiz.
  32. afarakelimeis.Ar.Ana ürün alındıktan sonra harman yerinde kalan taş, toprak ve saman karışımı artıklar.
  33. afaracıkelimeis.Harman yerindeki kalıntıları toplayan kişi; başakçı.
  34. afaralamakkelimef.Harman yerinde kalan taş, toprak ve kesmikli ürün kalıntısını toplamak.
  35. afarnakelimeis.Yun.Yunus balığı.
  36. afartmakkelimef.Abartmak.
  37. afgurmakkelimef.(Köpek için) havlamak.
  38. afkalamakkelimef.eT.Karıştırmak; alt üst etmek; kabartmak.
  39. afkalanmakkelimef.Sersem edilmek.
  40. afkınkelimeis.Erme.Gübre.
  41. afkınlamakkelimef.Toprağı gübrelemek; gübreyi toprağa karıştırmak.
  42. aflakçıkelimesf.Yalancı; düzenci.
  43. afrakelimeis.Ar.Bağırıp çağırma; etrafı korkutma.
  44. afra satmakdeyimÇalım satmak.
  45. afra tafradeyimÇalım; üstünlük taslayış; fiyaka; caka.
  46. afralıkelimesf.Afrası olan; çalımlı.
  47. afritkelimesf.Fr.Zevkle yaşanan.
  48. afşarkelimesf.İşini tez yapan.
  49. afşarıkelimeis.Bel bıçağı; kama.
  50. afşarsızkelimesf.Gelişigüzel.