1. dabrakkelimezf.(Koşmak için) hızlı.
  2. dacakelimezf.Dahası; gerisi; başkaları.
  3. dakkadakkelimezf.Hemen.
  4. dalayıdankelimezf.Hiçbir gerekçe yokken; gerekmediği hâlde; sebepsiz.
  5. dalmacayakelimezf.Boğulasıya; başından aşkın; gırtlağına kadar.
  6. damdamadankelimezf.(Söz, konuşmak için) düşünüp, ölçüp biçmeden.
  7. danekisikelimezf.Ertesi; bir sonraki.
  8. danesikelimezf.Ertesi; bir sonraki.
  9. dangadakkelimezf.Beklenmedik bir anda; birdenbire; damdan düşer gibi; ansızın; uluorta.
  10. dangadankelimezf.Birdenbire; anî olarak.
  11. danüzükelimezf.Şafak söktüğü zaman.
  12. dardıkızkelimezf.Darı darına; kıtı kıtına.
  13. darpadakkelimezf.Birdenbire; ansızın; hemen.
  14. darpadankelimezf.Birdenbire; ansızın; hemen.
  15. darpılıkelimezf.Dosdoğru.
  16. daşkelimezf.Kesinlikle; muhakkak.
  17. dazıra dazırdeyimzf.Ar.Kendi kafasıyla; kimseye danışmadan; kendi kendine.
  18. debdüşkelimezf.(Yürümek için) sendeleyerek.
  19. debirekelimezf.Hızlı; sür’atli.
  20. dediğinelikkelimezf.Dediğine göre.
  21. degmedekelimezf.Her yerde; her zaman.
  22. değmedekelimezf.Her yerde; gelişigüzel yerde.
  23. deklikelimezf.Kadar.
  24. delimkelimezf.eT.Çok; pek çok; sayısız; pek ziyade.
  25. dembelköcekkelimezf.(Düşmek eylemi için) birden.
  26. denkelimezf.eT.Derece; dek.
  27. depdüpkelimezf.(Konuşmak için) kekeleyerek.
  28. depelemekelimezf.Tepeleme; iyice dolu.
  29. deperekelimezf.Tepeden aşağı.
  30. deperekelimezf.Birdenbire; ani.
  31. derdeşikkelimezf.Darmadağın; didik didik.
  32. deynikelimezf.Kadar.
  33. deyükelimezf.Diye.
  34. dibecekelimezf.Bir şeyin aslı, esası.
  35. dibelikelimezf.eT.Örnek olarak; örneği.
  36. dibelikkelimezf.İnadına.
  37. dibidüzkelimezf.Büsbütün; tamamıyla.
  38. dığazkelimezf.Aksine; zıddına; ters olarak.
  39. dikedekkelimezf.(Uykudan sıçrayarak uyanmak için) birdenbire.
  40. dikinkelimezf.Dik olarak.
  41. dıkırkelimezf.(İş ve durumun gidişi için) düzgün; yolunda.
  42. dikirekkelimezf.Dikçe; biraz dik.
  43. dıkkakelimezf.Ayakta; dimdik; hazır ol vaziyetinde.
  44. dıklımkelimezf.Tıkılma, dolma bildirir.
  45. dilkemleğikelimezf.(Yangın, dolu, yağmur vb. doğal afet zararı için) dar bir alanda uzayıp giderek.
  46. dilkesekelimezf.Tamamıyla; büsbütün.
  47. diminkelimezf.eT.Demin; biraz önce.
  48. dınazınakelimezf.(Konuşma ve davranış için) istenilenin, söylenilenin aksine, zıddına.
  49. dindireçkelimezf.Ayakta; dimdik.
  50. dıngacıkkelimezf.İşte; karşıda; orada.