1. alkaşmakkelimef.Alkışlamak; alkışta yarış etmek.
  2. alkınmakkelimef.Tükenmek; bitmek; sonuna kadar alınmak;son bulmak; azalmak;eksilmek yok olmak; kaybolmak; mahvolmak.
  3. alkışkelimeis.eT.Takdis; kutsama; övme; tebrik; kutsama; hayır dua. 2. Birisi için açıkça iyilik dileme; hayır dua.
  4. alkışmakkelimef.Birbirini mahvetmek, yok etmek.
  5. alkmakkelimef.Bozmak; yok etmek; berbat etmek; mahvetmek; batırmak
  6. almakelimeis.Elma.
  7. almılakelimeis.Elma.
  8. alpkelimesf.Yiğit; cesur; alp; kahraman; bahadır; enerjik.
  9. alp tegindeyimYiğit köle.
  10. alpagutkelimeis.Kahramanlar; cesurlar; alplar; yiğitler; savaşçılar.
  11. alsamakkelimef.Almak istemek.
  12. alsıkmakkelimef.Bir şeyi alınmak; çalınmış olmak.
  13. altınkelimeis.Alt taraf; altında aşağı; alt.
  14. altunkelimeis.Altın.
  15. altun bakandeyimAltın halka.
  16. altun tarımdeyimBüyük kadınların unvanı.
  17. Altun TarımdeyimBüyük Türk Hakanı Alp Er Tunga soyundan gelen hatunlara verilen unvan.
  18. altunlaşmakkelimef.Altın ödül koyarak bahse girmek.
  19. alturmakkelimef.Aldırmak.
  20. aluçkelimeis.Şeftali.
  21. aluçınkelimeis.Yenilen boğumlu bir bitki.
  22. alukkelimesf.Kaba; haşin.
  23. aluk erdeyimKel adam.
  24. alvırmakkelimef.Atılmak; sıçramak.
  25. amaçkelimeis.Öküz.
  26. amaçkelimeis.eT.Atıcılıkta nişan alınan yer; hedef tahtası; nişan yeri; hedef.
  27. amaçlamakkelimef.Bir amaca, bir hedefe ulaşmayı arzulamak; istihdaf etmek; kastetmek; gütmek; niyet etmek.
  28. amaçlıkkelimeis.Nişan yeri.
  29. amırkelimeis.Sis; kırağı.
  30. amrak köngüldeyimArı gönül; sıcak gönül.
  31. amrulmakkelimef.Yatışmak; dinmek; rahatlamak.
  32. amşuykelimeis.Bir tür sarı erik.
  33. amuçkelimeis.Doyumluktan verilen armağan.
  34. amulkelimesf.Sakin yavaş; uslu; halim
  35. amurtmakkelimef.Sakinleştirmek; teskin etmek; yatıştırmak; dindirmek.
  36. amuşmakkelimef.Çıkışma ve kınamadan dolayı bozulmak; apışıp kalmak; apışmak.
  37. anaçkelimeis.eT.Yavru verecek çağa gelmiş hayvan.
  38. analamakkelimef.Ana edinmek; ana demek.
  39. ançakelimezf.O kadar; ... kadar; o türden (işaret ve kişi zamiri ol’un eşitlik durumuöyle; onca; o kadar.
  40. andkelimeis.eT.Ant; yemin; ahit; söz verme.
  41. andakelimezm.O zamirinin bulunma-çıkma durumu; onda.
  42. andagkelimezf.eT.Böylece; bu suretle; böyle; o kadar.
  43. andankelimezm.Üçüncü teklik kişi ve işaret zamirinin ayrılma hâlinde iken aldığı biçim; ondan; ondan sonra.
  44. andan üstündeyimOndan üstün.
  45. andgarmakkelimef.Yemin ettirmek; ant içirmek.
  46. andıgkelimeis.Elek kalbur gibi şeylerin kasnağı.
  47. andıkmakkelimef.Ant içmek; yemin etmek.
  48. andınkelimeis.Beylerin hizmetçisi; bunların adlarının yazıldığı defter.
  49. andınkelimezm.Oradan; ondan [Yüknekî]
  50. angkelimeis.Av hayvanı; avlanmış hayvan.