1. kırmaçıkelimeis.Deri.
  2. kırtışkelimeis.Bet beniz; yüzün rengi; yüz güzelliği.
  3. kışkelimeis.eT.(Kuzey yarım küre için) sonbahar ile ilkbahar arasında yer alan, yılın en soğuk ve yağışlı mevsimi; güneşin Oğlak dönencesine dik geldiği 22…
  4. kıvkelimeis.Kut; devlet; baht; saadet; azamet.
  5. kıvçakkelimeis.Kof; boş.
  6. kıvılıkkelimeis.Süreksizlik.
  7. kıyıkkelimeis.Cayma.
  8. kıyınkelimeis.Bir kimsenin başkasına yasaya aykırı veya vicdanın kabul etmeyeceği biçimde yaptığı kötülük; zulüm; azap; işkence.
  9. kızkelimeis.eT.Cinsiyet bakımından dişi olan çocuk veya genç kız çocuk.
  10. kızlıkkelimeis.Pahalılık.
  11. kiçekelimeis.Akşam.
  12. kidizkelimeis.Keçe.
  13. kimekelimeis.Gemi.
  14. kinkelimeis.Göbek.
  15. kinkelimeis.Sonra; son; istikbal; gelecek.
  16. kingeşkelimeis.Danışma; görüşme.
  17. kingeşçikelimeis.Danışman; müşavir.
  18. kirkelimeis.eT.Herhangi bir şeyin veya vücudun üzerinde meydana gelen veya biriken pislik tabakası; pislik. [Yüknekî]
  19. kirişkelimeis.Adamın akarlarından olan geliri.
  20. kisikelimeis.Kişi.
  21. kişkelimeis.Derisinden kürk yapılan bir hayvan; samur.
  22. kişçikelimeis.Avcı.
  23. kişenkelimeis.Bağ; uçkur.
  24. kişikelimeis.Cinsiyet farkı gözetilmeden kadın veya erkek kimse; insan; adam; şahıs; kimse.
  25. kişilikkelimeis.eT.Bir kimseye özgü belirgin özellik; şahsiyet.
  26. kokuzkelimeis.Boş; boşluk; eksiklik.
  27. kolkelimeis.İnsan vücudunun omuzdan başlayarak parmak uçlarına kadar olan kısmı. [Yüknekî]
  28. kolkelimeis.Susuz dere.
  29. koldaşkelimeis.Bir işi birlikte yapanlardan her biri; iş arkadaşı; arkadaş.
  30. koltgukelimeis.İstek.
  31. koltguçıkelimeis.Dilenci.
  32. konkelimeis.Koyun; göğüs; bağır.
  33. konguzkelimeis.Böcek; kurt.
  34. konukkelimeis.eT.Birinin evine veya yanına geçici olarak kalmak üzere gelen kimse; misafir; mihman.
  35. konuklukkelimeis.Konuk olma durumu; misafirlik.
  36. konumkelimeis.Göçerlerin geçici bir süre, çoğunlukla bir mevsim oturdukları yer; yurt; konulan yer; konak.
  37. konutkelimeis.İş ve çalışma saatleri dışında içinde yatılıp kalkılan, oturulan, barınılan yer, bina; ev; daire; kat; ikametgâh; mesken, (1935).
  38. korkelimeis.Zarar; ziyan.
  39. korakelimeis.Zarar; ziyan.
  40. kordaykelimeis.Kuğu kuşu; kuğu cinsi bir kuş; pelikan; balıkçıl.
  41. korgulukkelimeis.(Kişi için) taşkınlık; yeğnilik.
  42. korugkelimeis.Korunma.
  43. korumkelimeis.Ağır ve büyük kaya.
  44. koşnıkelimeis.bknz. konşı
  45. koşnılıkkelimeis.Komşuluk.
  46. koşugkelimeis.Bağ; bent.
  47. koykelimeis.Koyun.
  48. koykelimeis.Alt; dip.
  49. koyçıkelimeis.Koyuncu.
  50. köçkelimeis.Göç.