500+ madde
- andıklamakkelimef.Sırtını yere dayayarak uyumak.
- andılmakkelimef.Bir şeyin üzerine eğilmek veya yüklenmek; abanmak; yaslanmak.
- andırlaşmakkelimef.Kel olmak.
- angalamakkelimef.Ağnamak.
- angıldamakkelimef.(Manda için) bağırmak; böğürmek.
- angılmakkelimef.Hatırlanmak; söz konusu edilmek; anılmak.
- angırmakkelimef.(Eşek için) bağırmak; anırmak.
- angıtmakkelimef.Şaşırtmak.
- angmakkelimef.Anlamak.
- angsırmakkelimef.Aksırmak.
- anıklamakkelimef.eT.Hazır etmek, hazır duruma getirmek.
- anışmakkelimef.Birinin ardından konuşmak; sözünü etmek.
- anıtlamakkelimef.Vuracakmış gibi yaparak korkutmak; sakındırmak.
- anıtmakkelimef.Devam etmek; gitmek.
- anıtmakkelimef.Aptal aptal bakınmak; şaşkın şaşkın durmak; bakakalmak.
- ankıtlamakkelimef.Nişan alıp atmak.
- anlamakkelimef.(Testi vb. şeyler için) çatlamak.
- anlaştırmakkelimef.Anlaşmalarını sağlamak, aralarını bulmak, uyuşturmak; uzlaştırmak.
- anmakkelimef.eT.Geçmişte olan bir olayı veya tanıdığı birini aklına getirmek; hatırlamak.
- annaçlamakkelimef.Cevap vermek; karşı gelmek.
- annaklamakkelimef.Dikkatle etrafı araştırmak; gözetlemek.
- anramakkelimef.eT.Haykırmak; kükremek.
- ansamakkelimef.Göreceği gelmek; özlemek.
- ansınmakkelimef.(İş için) oluruna bırakmak.
- ansırmakkelimef.Hapşurmak; aksırmak.
- ansunlatmakkelimef.Far.Hocaya okutmak; okutup üfürtmek.
- antızlamakkelimef.(Hayvan için) çifte atmak; tekme atmak.
- anuklamakkelimef.Hazır bulunmak.
- apalaklanmakkelimef.Gelişmek; serpilmek.
- apalamakkelimef.Sendelemek.
- apanlamakkelimef.Geniş adım atmak.
- aparmakkelimef.Alıp götürmek; götürmek; alıp kaçmak; . «Geçme namert köprüsünden, ko aparsın su seni, / Sinme tilki gölgesinde, ko yesin arslan seni.» Kanunî
- aparmakkelimef.Yıkamak; temizlemek.
- aparmakkelimef.Kabarmak.
- apartmakkelimef.Götürmek.
- apazlamakkelimef.Avuçlamak; avcunu doldurmak; avuç dolusu almak.
- apçalamakkelimef.Düzensiz yürümek.
- apıldamakkelimef.Sendelemek.
- apıldatmakkelimef.Kandırmak; aldatmak.
- apışlamakkelimef.Duraklamak.
- apışlatmakkelimef.Yorgunluktan bacaklarını açtırmak; bacaklarını ayırmak.
- apışmakkelimef.(Hayvan için) yorgunluktan veya güçsüzlükten ayaklarını açarak olduğu yere çöküvermek.
- apışmakkelimef.Tutmak; tutunmak.
- apıştırmakkelimef.Hayvanı çöküp kalacak kadar çok yormak veya çok yüklemek.
- aplamakkelimef.Atlamak.
- appazlamakkelimef.Erme.Kapmak; ısırmak.
- apramakkelimef.Kendini kollamak; korunmak.
- apranmakkelimef.Gelişmek; büyümek.
- apsonlamakkelimef.Far.Okuyup üflemek; afsunlamak.
- apşırmakkelimef.Aksırmak; hapşurmak.