500+ madde
- a'serkelimesf.Ar.Daha güç; en güç; çok zor ve dayanılmaz; dayanılması çok güç olan.
- a'şakelimesf.Ar.(Kişi için) gözleri dumanlı.
- a'tafkelimesf.Ar.Daha merhametli; en merhametli; pek çok merhametli.
- a'veckelimesf.Ar.Eğri büğrü; çarpık.
- a'vedkelimesf.Ar.Daha yararlı; en yararlı.
- a'verkelimesf.Ar.Tek gözü kör olan.
- a'yakelimesf.Ar.Hiç iktidarı olmayan; en güçsüz; daha güçsüz.
- a'yenkelimesf.Ar.İri gözlü.
- a'zabkelimesf.Ar.(Hayvan için) düşük kulaklı veya kırık boynuzlu.
- a'zamkelimesf.Ar.Yaş ve mevki bakımından daha büyük.
- a'zamîkelimesf.Ar.bknz. azami
- abaçkelimesf.(Çocuk için) annesi gibi; annesine çeken; annesi ahlakında.
- abadkelimesf.Far.(Yer için) bayındır; imar edilmiş, mâmur; şenlikli.
- abadankelimesf.Far.Mamur; bayındır.
- abahankelimesf.Tembel; uyuşuk.
- abalakkelimesf.Tombul; şişman; etli.
- abalıkelimesf.Aba sahibi, aba giyen.
- abamukelimesf.Daimi; ebedî; ölmez; mengü; bengü; sonsuz.
- abamulugkelimesf.Daimi olan; ebedî; bengü; ölmez.
- abanakelimesf.Yun.Bedava.
- abangeskelimesf.Yun.Beceriksiz; akılsız; aklı kıt.
- abansızkelimesf.Davranışları kaba, özensiz olan.
- abapuşkelimesf.Ar.Aba giyen; derviş.
- abartıcıkelimeis. sf.Olayları abartarak anlatmayı alışkanlık edinmiş kişi; palavracı.
- abartılıkelimesf.Büyütmede ölçüsüzce davranılmış; çok aşırı büyütülmüş; mübalağalı.
- abartmalıkelimesf. zf.Abartılmış olarak; abartılı; ilaveli; mübalağalı.
- abartmasızkelimesf. zf.Aşırı ve ölçüsüz bir durumu bulunmayan; gerçekte olduğu gibi. «Makalelerde, ileri sürülen görüşler abartmasız ele alınmalıdır.»
- abaşokelimesf.İt.Gemi yelkenleri için “Aşağı indir!” komutu.
- abaytıkelimesf.Çirkin.
- abazkelimesf.Fesatçı.
- abbakkelimesf.Bembeyaz.
- Abbasikelimesf.Hz. Muhammed’in amcası Abbas’ın soyundan gelen halife ailesi ile ilgili.
- abcalkelimesf.Bir sakatlığı olmadığı hâlde topal gibi yürüyen.
- abcalakkelimesf.bknz. abcal
- abdarkelimesf.Far.(Meyve için) taze ve sulu.
- abdestlikelimesf.(Kişi için) abdest almış ve abdesti bozulmamış olan.
- abdestsizkelimesf.(Kişi için) abdesti bozulmuş olan, ibadet edebilmek için abdest almak zorunda olan.
- abdikelimesf.Ar.Köleye ait.
- abdiâcizkelimesf.Ar.Âciz kul; (Alçak gönüllülük ifade etmek üzere söylenir.)
- abdülbatınkelimesf.Ar.Obur.
- abeceselkelimesf.Alfabe ile ilgili.
- abecikelimesf.Aptal.
- abefşankelimesf.Far.Su saçan.
- abeskelimesf.Ar.Akla ve sağduyuya aykırı olan; mantık dışı; saçma.
- abeşkelimesf.Dönek; hileci.
- abgûnkelimesf.Far.Su rengi.
- abherîkelimesf.Ar.Nergis kokulu.
- abherinkelimesf.Ar.Nergise benzer; nergis renginde olan.
- abhordekelimesf.Far.Su içmiş; su içen.
- abhurdekelimesf.Far.Su içmiş; su içen.