abad

kelimesf.(a:ba:d)

Far.ābād

آباد

  1. 1

    (Yer için) bayındır; imar edilmiş, mâmur; şenlikli.

  2. 2

    is.Yer, şehir, kent.

  3. 3

    (Kelime sonlarına getirildiğinde) çokluk, aşırılık, doluluk, bolluk bildirir. «Şerefabat, Sadabat.»