1. kölikekelimeis.bknz. kölige
  2. kolmakkelimef.İstemek; dilemek; yalvarmak; rica etmek. [Yüknekî]
  3. koltgukelimeis.İstek.
  4. koltguçıkelimeis.Dilenci.
  5. kölükkelimeis.Arka.
  6. kölünmekkelimef.Gölgelenmek.
  7. komımakkelimef.Özlemek.
  8. komıtmakkelimef.Coşturmak; heyecana getirmek.
  9. kömmekkelimef.Gömmek. [Yüknekî]
  10. kömülmekkelimef.Gömülmek.
  11. kömürkelimeis.eT.Siyah renkli, bitkisel kaynaklı, içinde yüksek oranda karbon bulunan katı yakıt.
  12. komutmakkelimef.Coşturmak; heyecana getirmek.
  13. konkelimeis.Koyun; göğüs; bağır.
  14. köndürmekkelimef.Doğrultmak; düzeltmek; ıslah etmek.
  15. könekkelimeis.Kova.
  16. köngelmekkelimef.Görünmek; belirmek.
  17. könglekkelimeis.Gömlek.
  18. köngülkelimeis.Gönül; kalp; yürek; duygular; vicdan. [Yüknekî]
  19. köngüldeşkelimeis.Gönül arkadaşı.
  20. konguzkelimeis.Böcek; kurt.
  21. könikelimesf.Düz; dik.
  22. könilikkelimeis.Doğruluk; gerçeklik. [Yüknekî]
  23. könitmekkelimef.Doğrultmak.
  24. konmakkelimef.Gelip bir yere konmak; yerleşmek. [Yüknekî]
  25. könmekkelimef.Doğru olmak; doğrulaşmak; kusurlarını düzeltmek; doğrulmak; itiraf etmek; yola gelmek; doğruyu söylemek.
  26. konukkelimeis.eT.Birinin evine veya yanına geçici olarak kalmak üzere gelen kimse; misafir; mihman.
  27. konuklukkelimeis.Konuk olma durumu; misafirlik.
  28. könülmekkelimef.Yönelmek; dönmek.
  29. konumkelimeis.Göçerlerin geçici bir süre, çoğunlukla bir mevsim oturdukları yer; yurt; konulan yer; konak.
  30. konutkelimeis.İş ve çalışma saatleri dışında içinde yatılıp kalkılan, oturulan, barınılan yer, bina; ev; daire; kat; ikametgâh; mesken, (1935).
  31. köpkelimesf.Bütün; hep.
  32. köpedmekkelimef.Çoğalmak.
  33. köpekkelimeis.Köpekgillerden, insana bağlılığı sebebiyle avcılık, bekçilik gibi işlerde yardımcı olarak kullanılan, çok iyi koku alabilen, boy ve yapı bakımından…
  34. köpirtmekkelimef.Köpürtmek.
  35. kopmakkelimef.eT.(Tel, ip, halat vb. için) üzerine uygulanan çekme kuvveti dolayısıyla iki parçaya ayrılmak.
  36. kopurmakkelimef.Yerinden kaldırmak; kurcalamak.
  37. korkelimeis.Zarar; ziyan.
  38. korakelimeis.Zarar; ziyan.
  39. koramakkelimef.Azalmak.
  40. koratmakkelimef.Zarar ettirmek.
  41. kordaykelimeis.Kuğu kuşu; kuğu cinsi bir kuş; pelikan; balıkçıl.
  42. körgitmekkelimef.Göstermek.
  43. korgulukkelimeis.(Kişi için) taşkınlık; yeğnilik.
  44. körkkelimeis.Biçim; görünüş; şekil; kıyafet.
  45. korkıtmakkelimef.Korkutmak.
  46. körkitmekkelimef.bknz. körgitmek
  47. körklügkelimesf.İyi; güzel; gösterişli.
  48. körklüglükkelimeis.Güzellik.
  49. korklukkelimesf.Korkak.
  50. korkmakkelimef.Şiddetle savunmak; kendini korumak için yoğun bir istek duymak.