1. ağınkelimesf.Dilsiz.
  2. ağlakkelimesf.Eksik.
  3. akurukelimesf.Yavaş.
  4. alalıkelimesf.Abraş; alaca tenli.
  5. alukkelimesf.Kaba; haşin.
  6. angakelimesf.Değersiz; kıymetsiz.
  7. anıkkelimesf.Bir yerde hazır bekleyen, hazır.
  8. anukkelimesf.Hazır; mevcut; var; .
  9. apakkelimesf.Açık ak; bembeyaz; çok ak.
  10. arkurukelimesf.Çapraz; haç gibi; aykırı.
  11. arukelimesf.Temiz; saf.
  12. asrakelimesf.Aşağı; aşağıya. .
  13. atsızkelimesf.İsimsiz; adsız.
  14. beçelkelimesf.(Kadın için) sünnet edilmemiş.
  15. bekkelimesf.Sabit.
  16. berkkelimesf.eT.Sağlam. (1935) [Yüknekî]
  17. bögükelimesf.eT.Dirayetli; anlayışlı; bilge; hakîm.
  18. çakrakkelimesf.Kel; dazlak.
  19. çalkelimesf.Alaca; kır; kırçıl.
  20. çeberkelimesf.Ar.Becerikli.
  21. çıgaykelimesf.Yoksul; fukara; sefil.
  22. dişekkelimesf.Süt dişlerini dökmüş olan.
  23. dölekkelimesf.eT.Sükûn ve asayiş içinde; itaatli; sakin; huzurlu.
  24. döşeklikkelimesf.(Kumaş için) döşek yapmaya uygun.
  25. ekindikelimesf.bknz. ekkinti
  26. elkinkelimesf.Koşan; yelici.
  27. erikkelimesf.(Yağ vb. için) eriyen; erimiş.
  28. ersekkelimesf.(Kadın için) ortaya düşmüş; azgın; orospu.
  29. görklükelimesf.eT.Güzel.
  30. halınkelimesf.Kalın.
  31. içikkelimesf.Aceleci; sabırsız; ivecen.
  32. igidkelimesf.Yiğit; delikanlı; .
  33. ırakkelimesf.Uzaklaşmış; uzaktaki;
  34. irkinkelimesf.İrkilen; biriken.
  35. kaçgınkelimesf.Kaçan; kaçak.
  36. kalmışkelimesf.Kalan; kalanlar; kalmış olanlar.
  37. karıkkelimesf.Karılmış; katışmış; karışık.
  38. kekrekelimesf.(Tat bakımından) acı ile ekşi arası; buruk.
  39. kırgılkelimesf.Kırçıl.
  40. kızgılkelimesf.Kızılımsı; kızılımtırak.
  41. köndükelimesf.Kötü; bayağı.
  42. konurkelimesf.Açık kestane renginde olan; boz renkli.
  43. köpkelimesf.Çok; bol. [Yüknekî]
  44. körtükkelimesf.Kar yığını; kar sahası; karlı yer.
  45. kübürkelimesf.Boş; oyuk.
  46. künlükkelimesf.Günlük.
  47. kutsuzkelimesf.İşleri ters giden adam; kötü; uğursuz; menhus; meşum.
  48. küyükkelimesf.bknz. küngük
  49. ölezkelimesf.Solgun.
  50. örtükkelimesf.Örtülmüş; üzeri kaplı; kapalı olarak içerilmiş olan; örtülü.