1. bukakelimeis.Boğa.
  2. bukarsıkelimeis.Bağ; köstek; bukağı.
  3. bukursıkelimeis.Toh.Saban.
  4. bulgakkelimesf.İsyancı; kışkırtıcı; isyankâr.
  5. bulgamakkelimef.Karıştırmak; bulaştırmak; bulamak.
  6. bulgançkelimeis.Karışık; düzensiz.
  7. bulıtkelimeis.Bulut. [Yüknekî]
  8. bulıtlıgkelimesf.Bulutlu.
  9. bulnamakkelimef.Tutsak etmek; yakalamak; tutsak almak.
  10. bulungkelimeis.Köşe; açı.
  11. bunçakelimezf.Bu kadar; bunca; bu kadar (çok).
  12. bungkelimeis.Acı; sıkıntı; üzüntü; dert; mutsuzluk; keder; elem; gam kasavet; melankoli.
  13. bungadmakkelimef.Bunalmak; sıkılmak; kederlenmek; müteessir olmak.
  14. bungatmakkelimef.Bunalmak; sıkılmak.
  15. bungsızkelimezf.Eksiksiz.
  16. bungusuzkelimesf.Dertsiz; sıkıntısız.
  17. bunıkelimezm.İşaret zamiri "bu"nun yükleme hâli; bunu.
  18. buntakelimezm.İşaret zamiri "bu"nun bulunma hâli; bunda.
  19. buntegkelimezf.Böyle; bunun gibi; böylesi.
  20. buntutmakkelimef.(Uyku için) kaçırtmak.
  21. busançkelimeis.Büyük üzüntü; acı; keder; ıstırap.
  22. busanmakkelimef.Üzülmek; sıkılmak; kederlenmek.
  23. busuşkelimeis.Üzüntü; acı; ıstırap; hüzün; keder; dert; kaygı.
  24. busuşlugkelimesf.Kederli; acılı; ıstıraplı; dertli; kaygılı.
  25. buşgurmakkelimef.Kışkırtmak.
  26. butulamakkelimef.(Deve için) erkek yavru doğurmak.
  27. buylakelimeis.Yüksek bir unvan.
  28. buymulkelimeis.Bir tür eğitilemez doğan.
  29. buzagulamakkelimef.(İnek için) doğurmak; buzağılamak; buzağı doğurmak.
  30. buzkunkelimeis.Bozgun.
  31. buzkunçakelimezf.Bozguna uğramış gibi; fırtına gibi.
  32. buzmakkelimef.Mahvetmek; bozmak; kırmak; parçalamak; tahrip etmek.
  33. bükekelimesf.Kahraman; cesur.
  34. bükmekkelimef.Doymak; yemekten doyup usanmak; kanmak.
  35. büntegkelimezf.Böyle; bunun gibi.
  36. büntegikelimezf.Böylesi; bunun gibisi.
  37. bütmekkelimef.Bir şeye inanmak. [Yüknekî]
  38. çabkelimeis.Şöhret; şan.
  39. çabışkelimeis.Yaver.
  40. çatkelimeis.Soğd.Kuyu.
  41. çerigkelimeis.Asker; ordu; asker dizisi.
  42. çıgankelimesf.Yoksul; fakir.
  43. çıgaykelimesf.Yoksul; fukara; sefil.
  44. çıkankelimeis.Yeğen; kuzen; teyzezade; hala veya teyze oğlu.
  45. çıkankelimeis.Çin.Bir unvan.
  46. çınakelimesf.(Hayvan için) genç.
  47. çıntankelimeis.Sansk.Sandal ağacı, (Santalum album).
  48. çıtkelimeis.Çit.
  49. çorkelimeis.Yüksek bir unvan ve rütbe.
  50. çökkelimeünl.“Çökmek” eylemi emir kipi ikinci teklik kişi.