1. ilkelimeis.Barış durumu; barış.
  2. ilgerükelimezf.Doğuda; doğuya doğru.
  3. iligkelimeis.Hükümdar; kral; hakan.
  4. ilkikelimesf.Birinci; ilk önce; ilk olan; başlangıç; baş; birinci; önceki.
  5. illemekkelimef.Devlet kurmak.
  6. illigkelimesf.Devleti olan; devletli; bağımsız.
  7. ilteberkelimeis.Hükümdara bağlı yüksek devlet memuru rütbesi; genel vali.
  8. ırakkelimesf.Uzaklaşmış; uzaktaki;
  9. irkinkelimesf.İrkilen; biriken.
  10. irmekkelimeyard. f.bknz. ermek
  11. irtürmekkelimef.Ulaştırmak; eriştirmek; vardırmak.
  12. ışbarakelimeis.Sansk.Yüksek bir unvan; yüksek bir rütbe.
  13. işgitikelimeis.İpekli kumaş; diba.
  14. ıtkelimeis.Köpek.
  15. itgüçikelimesf.Yapan; eden; inşa eden; yaratan.
  16. itinmekkelimef.Kendine çeki düzen vermek; kendini düzene sokmak; süslenmek; hazırlanmak; sürünmek.
  17. itmekkelimef.Düzene sokmak; düzenlemek; tanzim etmek; hazırlamak.
  18. kagankelimeis.Kağan; hakan; hükümdar; hakan.
  19. kaganlamakkelimef.Kağan yapmak.
  20. kaganlıgkelimesf.Hakanı olan; kağanlı; kağanı olan; bağımsız.
  21. kagansıramakkelimef.Kağansız olmak; kağansız kalmak
  22. kagansıratmakkelimef.Hakansız bırakmak; kağansız bırakmak.
  23. kalıngkelimeis.Başlık parası; kadına verilen başlık.
  24. kalısızkelimezf.Tümüyle; tamamıyla; geride kalmaksızın; tamam kalıntısız.
  25. kalmışkelimesf.Kalan; kalanlar; kalmış olanlar.
  26. kamagkelimezm.Far.(Belirsizlik zamiri) hep; tüm; bütün; hepsi; her şey.
  27. kamşagkelimesf.Sarsıntılı; sarsılmış; sallantılı;
  28. kamşatmakkelimef.Titretmek; depretmek; hareket ettirmek; sarsmak; sallamak; sallatmak
  29. kangkelimeis.Baba.
  30. kanıkelimezf.Hani; nerede? [Yüknekî]
  31. kantankelimezf.Nereden?
  32. kapıgkelimeis.Kapı.
  33. katıgdıkelimezf.Sıkıca; iyice; adamakıllı; sağlamca.
  34. katunkelimeis.Soğd.Hakanın eşi; hatun; melike; kadın; kraliçe; kağan eşi.
  35. kazganmakkelimef.Kazanmak; başarmak; elde etmek. [Yüknekî]
  36. keçmekkelimef.Geçmek. [Yüknekî]
  37. kedimligkelimesf.Giyimli; kuşamlı; elbiseli.
  38. kelingünkelimeis.Gelinler.
  39. kelmekkelimef.Gelmek. [Yüknekî]
  40. kelürmekkelimef.Getirmek.
  41. kemkelimezm.Soru zamiri; kim.
  42. kendükelimezm.Kendi; kendisi; özü; zat; nefis.
  43. kerekülügkelimesf.Çadırlı.
  44. kergekkelimeis.Gerek; ihtiyaç; lazım lüzum; gereken şey.
  45. kergeksizkelimesf.Gereksiz; lüzumsuz.
  46. kiçigkelimesf.Geç kalan; sonra gelen; sonrakiler.
  47. kigürmekkelimef.Girdirmek; içeri sokmak; sokmak.
  48. kikşürmekkelimef.Birine kızmak; hiddetlenmek; öfkelenmek.
  49. kılınmakkelimef.Kılmak eylemi yapılmak.
  50. kılınmamakkelimef.Yaratılmamak.