1. kılmakkelimeyard. f.Yapmak; etmek; eylemek; işlemek; icra etmek; [Yüknekî]
  2. kuçmakkelimef.Kucaklamak; kollarında sıkmak; bağrına basmak. [Yüknekî]
  3. kurımakkelimef.Kurumak.
  4. küymekkelimef.Beklemek; gözetmek; gütmek; birinin yolunu gözlemek; durmak; gözlemek; gütmek; sabretmek. [Yüknekî]
  5. okımakkelimef.Ok üzerine çentik atarak haber göndermek; davet etmek; çağırmak; davet etmek.
  6. okıtmakkelimef.Okutmak; çağırtmak.
  7. ongarmakkelimef.Düzeltmek; onarmak; tamir etmek.
  8. örklemekkelimef.İple sıkı sıkıya bağlamak.
  9. ötmekkelimef.Geçmek; arasından geçmek; bir şeyden geçerek ulaşmak; aşmak.
  10. semritmekkelimef.Kendini semirtmek; semizlenmek.
  11. sızurmakkelimef.Eritmek; süzmek; sızdırmak.
  12. sormakkelimef.Emmek; içine çekmek; suyunu vb. içmek.
  13. talamakkelimef.Yağma ve talan etmek; yok etmek.
  14. tirgürmekkelimef.Canlandırmak; ihya etmek; diriltmek; hayatta tutmak.
  15. ündemekkelimef.Çağırmak; ünlemek; seslenmek.
  16. ürmekkelimef.Kabartmak; üfleyerek şişirmek; üflemek.
  17. uşatmakkelimef.Ufaltmak; parçalamak.
  18. üzmekkelimef.Kırmak; çeke çeke koparmak; kesmek; parçalamak; delmek; bozmak; uzaklaştırmak; mahvetmek; yok etmek.
  19. yaraşturmakkelimef.Yakıştırmak; faydalı duruma getirmek; uyuşturmak.
  20. yaşurmakkelimef.Örtmek; gizlemek; saklamak.
  21. yitürmekkelimef.Kaybetmek; elden çıkarmak; yitirmek.
  22. yortmakkelimef.Dört nala koşturmak; tırıs gitmek.
  23. yoymakkelimef.Yok etmek.
  24. yüğürtmekkelimef.eT.Koşturmak.
  25. yumakkelimef.Yıkamak; temizlemek; kaldırmak.