1. illeşmekkelimef.Barışmak; uzlaşmak; sulh yapmak.
  2. kızmakkelimef.Kızarmak.
  3. kuçmakkelimef.Kucaklamak; kollarında sıkmak; bağrına basmak. [Yüknekî]
  4. kurımakkelimef.Kurumak.
  5. küymekkelimef.Beklemek; gözetmek; gütmek; birinin yolunu gözlemek; durmak; gözlemek; gütmek; sabretmek. [Yüknekî]
  6. minmekkelimef.Binmek.
  7. okımakkelimef.Ok üzerine çentik atarak haber göndermek; davet etmek; çağırmak; davet etmek.
  8. okıtmakkelimef.Okutmak; çağırtmak.
  9. ongarmakkelimef.Düzeltmek; onarmak; tamir etmek.
  10. ongulmakkelimef.İyileşmek; düzelmek; iyi olmak; sağalmak.
  11. örklemekkelimef.İple sıkı sıkıya bağlamak.
  12. ornamakkelimef.Yerleşmek; yer tutmak; yer edinmek.
  13. ötmekkelimef.Geçmek; arasından geçmek; bir şeyden geçerek ulaşmak; aşmak.
  14. semrimekkelimef.Semirmek; yağlanmak; şişmanlamak.
  15. semritmekkelimef.Kendini semirtmek; semizlenmek.
  16. sızurmakkelimef.Eritmek; süzmek; sızdırmak.
  17. sormakkelimef.Emmek; içine çekmek; suyunu vb. içmek.
  18. talamakkelimef.Yağma ve talan etmek; yok etmek.
  19. tammakkelimef.Damlamak.
  20. tayanmakkelimef.Dayanmak.
  21. tegmekkelimef.Değmek; dokunmak; ulaşmak; nâil olmak; kazanmak; elde etmek; erişmek; yakalamak.
  22. tirgürmekkelimef.Canlandırmak; ihya etmek; diriltmek; hayatta tutmak.
  23. tökülmekkelimef.Dökülmek.
  24. tonanmakkelimef.Donanmak; süslenmek; giyinip kuşanmak.
  25. ündemekkelimef.Çağırmak; ünlemek; seslenmek.
  26. ürmekkelimef.Kabartmak; üfleyerek şişirmek; üflemek.
  27. urunmakkelimef.Takınmak. .
  28. uşatmakkelimef.Ufaltmak; parçalamak.
  29. üzmekkelimef.Kırmak; çeke çeke koparmak; kesmek; parçalamak; delmek; bozmak; uzaklaştırmak; mahvetmek; yok etmek.
  30. üzülmekkelimef.Kopmak; kesilmek; sökülmek.
  31. yangşamakkelimef.Gevezelik etmek; baş ağrıtmak; saçma sapan konuşmak.
  32. yaraşturmakkelimef.Yakıştırmak; faydalı duruma getirmek; uyuşturmak.
  33. yaşarmakkelimef.Yeşermek; yeşillenmek.
  34. yastanmakkelimef.Dayanmak; yaslanmak.
  35. yaşurmakkelimef.Örtmek; gizlemek; saklamak.
  36. yazılmakkelimef.Yayılmak; dağılmak; serilmek; açılmak; güzelleşmek; çözülmek.
  37. yilmekkelimef.Koşmak.
  38. yıramakkelimef.Uzaklaşmak; ıramak; ırak olmak.
  39. yırlamakkelimef.Şarkı söylemek; gazel okumak; ırlamak; terennüm etmek.
  40. yitmekkelimef.Yok olmak; izi, belirtisi kalmamak; ortadan kalkmak; kaybolmak; fevt olmak. .
  41. yitürmekkelimef.Kaybetmek; elden çıkarmak; yitirmek.
  42. yokalmakkelimef.Yok olmak; yoğalmak.
  43. yortmakkelimef.Dört nala koşturmak; tırıs gitmek.
  44. yoymakkelimef.Yok etmek.
  45. yüğürtmekkelimef.eT.Koşturmak.
  46. yumakkelimef.Yıkamak; temizlemek; kaldırmak.