1. karcaşmakkelimef.Karışmak; kaynaşmak; birbirine dolaşmak; karma karışık olmak; bozulmak.
  2. kardaşkelimeis.Kardeş.
  3. kargamakkelimef.İlenmek; lanet etmek; beddua etmek; lanetlemek.
  4. kargukelimeis.Ok ve mızrak yapılan sağlam kamış; mızrak; kargı.
  5. karıçukkelimeis.İhtiyarcık; yaşlı kadıncağız.
  6. karındaşkelimeis.Kardeş.
  7. karışkelimeis.Beddua; kargış.
  8. karışukkelimesf.Karışık.
  9. karkışkelimeis.bknz. kargış
  10. karmakkelimef.(Kanalda veya arkta akan su için) önüne bir şey gerilerek birikmek, kabarmak; taşmak; büvenmek; durgun olmak.
  11. karmanmakkelimef.Moğ.Çevresine bakınmak; aranmak.
  12. karşukelimesf.bknz. karşı
  13. karşulamakkelimef.Konuğu karşılamak.
  14. karşulaşmakkelimef.Karşılaşmak.
  15. kartaşkelimeis.Kardeş.
  16. karukelimeis.Kol; pazu.
  17. karuçukkelimeis.Kolluk; kol bağı; pazubent.
  18. kaşgakelimesf.(Hayvan için) başı beyaz vücudu koyu renk olan.
  19. katlakelimezf.Defa; kerre; kez; sefer.
  20. kayıkmakkelimef.Yana kaymak; sapmak; inhiraf etmek.
  21. kaytabankelimeis.Deve sürüsü.
  22. kayurmakkelimef.Kaygılanmak; endişelenmek; merak etmek.
  23. kazaguçkelimeis.Evcilleştirilmiş veya bakımlı at sürüsü.
  24. kazavatkelimeis.Genelev.
  25. kazılıkkelimesf.(At için) büyük, güçlü ve iyi cins.
  26. kegişmekkelimef.Birbirine sert sözler söylemek; karşılıklı sövmek; sövüşmek.
  27. keherkelimesf.Moğ.Kahverengi.
  28. keleçikelimeis.Moğ.Söz.
  29. kendürükkelimeis.Far.Bez ya da deriden yapılma sofra yaygısı; hamur tahtası altına serilen yaygı; sofra bezi.
  30. kendüzüngkelimezm.Kendin.
  31. kengeşmekkelimef.Müzakere etmek; müşavere etmek; karşılıklı danışmak; danışmak; keneşmek.
  32. kerımkelimeis.Hasım; düşman.
  33. kesdürmekkelimef.(Tahminde) isabet ettirmek; kestirmek.
  34. kiçekelimeis.Keçe.
  35. kiçikelimesf.Küçük.
  36. kiçikelimeis.Keçi.
  37. kiçimkelimeis.Geçim.
  38. kiçitkelimeis.Geçit; geçiş yeri; geçme yeri.
  39. kiçürmekkelimef.bknz. keçürmek
  40. kığırmakkelimef.Çağırmak; davet etmek; seslenmek; haykırmak.
  41. kılçatmakkelimef.Uğraşmak.
  42. kılcıdakelimeis.Hışırtı; zırh hışırtısı.
  43. kılıçlaşmakkelimef.Karşılıklı olarak kılıç ile vuruşmak.
  44. kimsenekelimezm.Kimse.
  45. kırankelimesf.Büyük; en büyük.
  46. kırangkelimeis.Kenar; kıyı.
  47. kırdurmakkelimef.Kırdırmak; kestirtmek.
  48. kırgunkelimeis.Ölüm salgını.
  49. kişkelimesf.İçine ok konulan kılıf; sadak; ok kuburu.
  50. kişneşdürmekkelimef.Birlikte kişnetmek; kişneştirmek.