1. alkmakkelimef.Bozmak; yok etmek; berbat etmek; mahvetmek; batırmak
  2. armakkelimef.Yorgun düşmek; yorulmak; aşırıya kaçmak; güçsüz kalmak. [Yüknekî]
  3. eletmekkelimef.İletmek; taşımak; götürmek.
  4. eşkemekkelimef.Yoksullara hayır için kumaş dağıtmak.
  5. karımakkelimef.Kocalmak; yaşlanmak; kocamak; ihtiyarlamak. [Yüknekî]
  6. kızmakkelimef.Öfkelenmek; sinirlenmek.
  7. kulunlamakkelimef.(Kısrak ve eşek için) doğurmak; tay vermek; yavru doğurmak; kulun meydana getirmek.
  8. küymekkelimef.Beklemek; gözetmek; gütmek; birinin yolunu gözlemek; durmak; gözlemek; gütmek; sabretmek. [Yüknekî]
  9. minmekkelimef.Binmek.
  10. ötlemekkelimef.Nasihat etmek; öğüt vermek; iyiliğe teşvik etmek.
  11. tegmekkelimef.Değmek; dokunmak; ulaşmak; nâil olmak; kazanmak; elde etmek; erişmek; yakalamak.
  12. tikmekkelimef.Bir şeyi delmek; dürtmek; sokmak.
  13. utuzmakkelimef.Oyunda yenilmek; bahiste kaybetmek; üttürmek; yenilmek.
  14. yangılmakkelimef.Yanılmak; hata etmek; yanlış davranmak; hatalı olmak; yanılgıda olmak.
  15. yetmekkelimef.Yedmek; yedeğine almak; yedekte götürmek.
  16. yığlamakkelimef.Hıçkırmak; ağlamak; yakınmak; inlemek.
  17. yimekkelimef.Yemek.
  18. yitirmekkelimef.(Nesne, eşya vb. için) nerede olduğunu, ne olduğunu bilememek; bulamamak; kaybetmek.
  19. yitmekkelimef.Yok olmak; izi, belirtisi kalmamak; ortadan kalkmak; kaybolmak; fevt olmak. .
  20. yörümekkelimef.Yürümek.
  21. yuğmakkelimef.Yıkamak.
  22. yuğurmakkelimef.Yoğurmak.
  23. yütürmekkelimef.Kaybetmek; yitirmek.