- kaykılmakkelimef.(Duvar, direk vb. için) düşey durumdan çıkarak yana veya geriye doğru meyillenmek, eğilmek.
- kemçilmekkelimef.(Keskin şeyler için) ağzı körelmek.
- kemçimekkelimef.(Süpürge vb. araçlar için) ucundan eskimek; aşınmak.
- kepermekkelimef.(Toprak için) kabarmak.
- kepertmekkelimef.Buğdayın kabuğunu çıkartmak; dibekte tahıl dövmek.
- kepirmekkelimef.Bayatlamak.
- kepizmekkelimef.Çok yorulmak; dermansız düşmek.
- kertelmekkelimef.Odanın baş köşesine gururla yan gelip oturmak; kurumlanarak oturmak.
- telesmekkelimef.Kaygı ile acele etmek; ivmek; sabırsızlanmak.