kaykılmak

kelimef.

kay-mak > kay-ık-mak > kay-(ı)k-ıl-mak

  1. 1

    (Duvar, direk vb. için) düşey durumdan çıkarak yana veya geriye doğru meyillenmek, eğilmek.

  2. 2

    Yaslanmak; dayanmak.

  3. 3

    Ağrı vb. sebeplerle kambur olmak.

  4. 4

    Gurur yüzünden kasılmak.

  5. 5

    Bayılmak.

  6. 6

    mecaz.Ölmek.

  7. 7

    mecaz.Yıkılıp gitmek.

  8. 8

    İnat etmek; sözünde diretmek; dikleşmek; karşı koymak.

  9. 9

    Arkaya eğilmek; arkaya yaslanmak.

  10. 10

    Doğrulup kalkmak.

    [DS]

  11. 11

    (İnsan için) arkaya doğru yaslanarak oturmak.

    [DD]

  12. 12

    Donmuş gibi, dimdik göğsünü gererek durmak.

    [DD]

  13. 13

    Öfkelenmek; birinin üzerine yürümek.

    [DD]

  14. 14

    Rahat etmek.

  15. 15

    Eğrilmek.