1. içkermekkelimef.İçine almak; içermek; ihata etmek; ithal etmek.
  2. karımakkelimef.Kocalmak; yaşlanmak; kocamak; ihtiyarlamak. [Yüknekî]
  3. karmakkelimef.(Kanalda veya arkta akan su için) önüne bir şey gerilerek birikmek, kabarmak; taşmak; büvenmek; durgun olmak.
  4. küymekkelimef.Beklemek; gözetmek; gütmek; birinin yolunu gözlemek; durmak; gözlemek; gütmek; sabretmek. [Yüknekî]
  5. müngremekkelimef.(Hayvanlar için) böğürmek; bağırmak. [Nevâyī]
  6. ötmekkelimef.Geçmek; arasından geçmek; bir şeyden geçerek ulaşmak; aşmak.
  7. ötünmekkelimef.Söylemek; saymak.
  8. sasımakkelimef.eT.Çürüme dolayısıyla kokmak; çürümek; kokuşmak; tefessüh etmek; fenalaşmak.
  9. şeşilmekkelimef.Çözülmek.
  10. singürmekkelimef.Yutmak; emmek; hazmetmek.
  11. sormakkelimef.Emmek; içine çekmek; suyunu vb. içmek.
  12. talamakkelimef.Yağma ve talan etmek; yok etmek.
  13. talaşmakkelimef.Dalaşmak; vuruşmak; kavga etmek; itiraz etmek; boğuşmak.
  14. tapşurmakkelimef.Tapşırmak; ulaştırmak; teslim etmek; tembih etmek.
  15. tartılmakkelimef.Çekilmek; asılınmak; gerilmek; sıyrılmak.
  16. turuşmakkelimef.Karşı karşıya gelmek; çarpışmak; savaşmak; karşı çıkmak; direnmek.
  17. üleşmekkelimef.(İki ve daha çok kişi için) bir şeyi aralarında bölüşmek; o şeye belirli oranda ortak olmak; pay etmek; paylaşmak.
  18. ürmekkelimef.Kabartmak; üfleyerek şişirmek; üflemek.
  19. utuzmakkelimef.Oyunda yenilmek; bahiste kaybetmek; üttürmek; yenilmek.
  20. üzmekkelimef.Kırmak; çeke çeke koparmak; kesmek; parçalamak; delmek; bozmak; uzaklaştırmak; mahvetmek; yok etmek.
  21. üzülmekkelimef.Kopmak; kesilmek; sökülmek.
  22. yapmakkelimef.eT.Kapatmak; örtmek.
  23. yaşarmakkelimef.Yeşermek; yeşillenmek.
  24. yaşurmakkelimef.Örtmek; gizlemek; saklamak.
  25. yazmakkelimef.Hata işlemek; yanılmak; kusur işlemek; ihmal etmek; günah işlemek; karşı gelmek.
  26. yitmekkelimef.Yok olmak; izi, belirtisi kalmamak; ortadan kalkmak; kaybolmak; fevt olmak. .
  27. yitürmekkelimef.Kaybetmek; elden çıkarmak; yitirmek.
  28. yortmakkelimef.Dört nala koşturmak; tırıs gitmek.
  29. yumakkelimef.Yıkamak; temizlemek; kaldırmak.