1. boyunlamakkelimef.Boyuna vurmak; boynunu kırıp öldürmek.
  2. içişmekkelimef.Birlikte içmek; içmekte yardım ve yarış etmek.
  3. kakıtmakkelimef.Kızdırmak; canını sıkmak.
  4. karımakkelimef.Kocalmak; yaşlanmak; kocamak; ihtiyarlamak. [Yüknekî]
  5. karıtmakkelimef.Kocatmak; ihtiyarlatmak.
  6. karmakkelimef.(Kanalda veya arkta akan su için) önüne bir şey gerilerek birikmek, kabarmak; taşmak; büvenmek; durgun olmak.
  7. kaygurmakkelimef.Kayırmak; kaygılanmak; üzülmek; esef etmek.
  8. küymekkelimef.Beklemek; gözetmek; gütmek; birinin yolunu gözlemek; durmak; gözlemek; gütmek; sabretmek. [Yüknekî]
  9. mengdemekkelimef.Yolmak; ditmek.
  10. müngremekkelimef.(Hayvanlar için) böğürmek; bağırmak. [Nevâyī]
  11. örklemekkelimef.İple sıkı sıkıya bağlamak.
  12. ötmekkelimef.Geçmek; arasından geçmek; bir şeyden geçerek ulaşmak; aşmak.
  13. ötünmekkelimef.Söylemek; saymak.
  14. sarlanmakkelimef.Sarınmak; sarılmak; bürünmek.
  15. sasımakkelimef.eT.Çürüme dolayısıyla kokmak; çürümek; kokuşmak; tefessüh etmek; fenalaşmak.
  16. semrimekkelimef.Semirmek; yağlanmak; şişmanlamak.
  17. şeşilmekkelimef.Çözülmek.
  18. singürmekkelimef.Yutmak; emmek; hazmetmek.
  19. sormakkelimef.Emmek; içine çekmek; suyunu vb. içmek.
  20. süngüklenmekkelimef.Kemiklenmek; büyümek.
  21. talbınmakkelimef.(Kuş için) çırpınmak.
  22. tammakkelimef.Damlamak.
  23. tapşurmakkelimef.Tapşırmak; ulaştırmak; teslim etmek; tembih etmek.
  24. tartılmakkelimef.Çekilmek; asılınmak; gerilmek; sıyrılmak.
  25. tayanmakkelimef.Dayanmak.
  26. tonatmakkelimef.Giydirmek; donatmak; süslemek.
  27. turuşmakkelimef.Karşı karşıya gelmek; çarpışmak; savaşmak; karşı çıkmak; direnmek.
  28. üleşmekkelimef.(İki ve daha çok kişi için) bir şeyi aralarında bölüşmek; o şeye belirli oranda ortak olmak; pay etmek; paylaşmak.
  29. ündemekkelimef.Çağırmak; ünlemek; seslenmek.
  30. ürmekkelimef.Kabartmak; üfleyerek şişirmek; üflemek.
  31. urunmakkelimef.Takınmak. .
  32. uşatmakkelimef.Ufaltmak; parçalamak.
  33. üzmekkelimef.Kırmak; çeke çeke koparmak; kesmek; parçalamak; delmek; bozmak; uzaklaştırmak; mahvetmek; yok etmek.
  34. üzülmekkelimef.Kopmak; kesilmek; sökülmek.
  35. yapmakkelimef.eT.Kapatmak; örtmek.
  36. yapturmakkelimef.Kapattırmak; yaptırmak.
  37. yaşarmakkelimef.Yeşermek; yeşillenmek.
  38. yaşurmakkelimef.Örtmek; gizlemek; saklamak.
  39. yazılmakkelimef.Yayılmak; dağılmak; serilmek; açılmak; güzelleşmek; çözülmek.
  40. yazmakkelimef.Hata işlemek; yanılmak; kusur işlemek; ihmal etmek; günah işlemek; karşı gelmek.
  41. yengmekkelimef.Yenmek; alt etmek.
  42. yirmekkelimef.Bir şeyi uzunlamasına kolayca ayırmak, yarmak; yirmek; dilmek.
  43. yitmekkelimef.Yok olmak; izi, belirtisi kalmamak; ortadan kalkmak; kaybolmak; fevt olmak. .
  44. yitürmekkelimef.Kaybetmek; elden çıkarmak; yitirmek.
  45. yonulmakkelimef.Yontulmak.
  46. yortmakkelimef.Dört nala koşturmak; tırıs gitmek.
  47. yoymakkelimef.Yok etmek.
  48. yülütmekkelimef.Tıraş ettirmek.
  49. yumakkelimef.Yıkamak; temizlemek; kaldırmak.
  50. yuvlunmakkelimef.Yuvarlanmak; kendi kendine yuvarlanmak.