1. arkakelimeis.Dolaşılarak varılan taraf.
  2. arkarkelimeis.Dişi dağ keçisi.
  3. arkışkelimeis.Alkış; övgü.
  4. arkışkelimeis.Kervan. [Yüknekî]
  5. arkuykelimeis.Kale; müstahkem mevki; istihkâm.
  6. armakkelimef.Dolaşmak.
  7. armakkelimef.Yorgun düşmek; yorulmak; aşırıya kaçmak; güçsüz kalmak. [Yüknekî]
  8. armakçıkelimesf.Entrikacıaldatıcı; hilekâr.
  9. artkelimeis.Arka taraf; geri.
  10. artatmakkelimef.Tahrip etmek; mahvetmek; bozmak; yıkmak.
  11. artıglatmakkelimef.Çoğaltmak; teksir etmek.
  12. artmakkelimef.Ölçülebilir ve sayılabilir nitelikler bakımından eskisinden daha çok olmak; çoğalmak; ziyade olmak; bereketlenmek; bolalmak; bollaşmak; nemalanmak.…
  13. artukkelimezf.Çok; sayıca fazla; pek çok; kalabalık; artık; daha çok; fazla; aşırıca; ziyade; artık; küsur. [Yüknekî]
  14. artukıkelimezf.Fazlası.
  15. arturmakkelimef.Aldatılmak; kandırılmak; aldanmak.
  16. arturmakkelimef.Arttırmak; fazlalaştırmak; çoğaltmak; büyütmek. [Yüknekî]
  17. arukkelimeis.Yorgunluk; argınlık.
  18. askelimeis.Alt; dip.
  19. askelimeis.Cariye; kadın köle.
  20. kelimeis.eT.Pişirilerek hazırlanan yiyecek; yemek; gıda; katık; yiyecek;yenecek şey; çorba. [Yüknekî]
  21. aşakelimezf.Ötede; ötesinde.
  22. aşamakkelimef.Yemek yemek; gıda almak .
  23. asıgkelimeis.Ası; kazanç; kâr.
  24. asınmakkelimef.Tırmanmak.
  25. aşmakkelimef.eT.Yüksekte bulunan bir engelin üzerinden öbür tarafa geçmek; bir şeyin üstünden geçmek.
  26. aşnukıkelimesf.Önceki; ilk; evvelki.
  27. asrakelimesf.Aşağı; aşağıya. .
  28. aşsızkelimesf.Yiyeceksiz; yemeksiz; aç.
  29. atkelimeis.İsim; ad.
  30. atkelimeis.Atgiller familyasından binek, yük ve çeki hayvanı olarak kullanılan ortalama otuz yıl ömürlü, memeli, tek toynaklı, evcil ve otçul hayvan, (Equus…
  31. atakelimeis.eT.Baba. [Yüknekî]
  32. atamakkelimef.eT.Kendi adına hareket etmek üzere birisini bir işte görevlendirmek; tevkil kılmak.
  33. atamankelimesf.(Unvan için) yüksek; baş.
  34. atanmakkelimef.eT.Yetkili kişi adına hareket etmek üzere bir işte görevlendirilmek; tevkil kılınmak.
  35. atıkelimeYeğen; kardeş çocuğu.
  36. atlatmakkelimef.Ata bindirmek.
  37. atlıkelimeis.eT.Ata binmiş kişi; binici; süvari; sipahi.
  38. atlıgkelimesf.Adlı; adı olan; ad almış; isimli; sanlı.
  39. atmakkelimef.Bir nesneyi elden bırakıp boşluğa, ileriye doğru fırlatmak. [Yüknekî]
  40. Aykelimeis.Dünyanın uydusu olan bir gök cismi; Ay; Kamer. [Yüknekî]
  41. aykelimeis.eT.Genel olarak Ay'ın Dünya etrafında bir kez dolanımına eşit, yılın on ikide biri olan zaman dilimi. .
  42. ayakkelimeis.eT.İnsan ve hayvanlarda yere basmaya ve yürümeye yarayan organ.
  43. ayguçıkelimesf.Söyleyen; hatip;
  44. ayıgkelimesf.Kötü, fena; fenalık. .
  45. ayıgkelimesf.Ayık; aklı başında.
  46. ayıgmakelimeis.Kağan danışmanı veya sözcüsü; hakan adına emir veren; sözcü.
  47. ayınmakkelimef.Korkmak; sakınmak; çekinmek.
  48. ayıtmakkelimef.Sormak.
  49. aylıgkelimesf.(Belirtilen miktarda) aylık; ... aylık.
  50. aymakkelimef.Anlatmak; açıklamak; söylemek; konuşmak; haber vermek; belirtmek; tasvir etmek; demek; takdim etmek. [Yüknekî]