ÖtükenTürkçe Sözlük
16. yy. — bu süzgeçi kaldırTekin — bu süzgeçi kaldır

500+ madde

sıraalfabetikanlam sayısıdeyim sayısısüzgeçleri temizle
  1. birmekkelimef.Vermek. [Yüknekî]
  2. birmemekkelimef.Vermemek;
  3. bişkelimeis.Beş;
  4. bişükkelimeis.Beşik.
  5. bitimekkelimef.Çin.Yazmak; hakketmek (kazımak); kopya etmek. [Yüknekî]
  6. bititmekkelimef.Yazdırmak; istinsah ettirmek; yazdırtmak.
  7. bizkelimezm.Çokluk birinci şahıs zamiri; . [Yüknekî]
  8. bizingkelimezm.Teklik birinci kişi zamiri iyelik durumu; bizim;
  9. bizingekelimezm.Teklik birinci kişi zamiri yönelme durumu; bize;
  10. bödkekelimezf.Bu zamanda; bu devirde
  11. bodunkelimeis.Millet; halk; insanlar.
  12. bolmakkelimeyard. f.Olmak. [Yüknekî]
  13. bolmamakkelimef.Olmamak.
  14. bölünkelimeis.Tib.En yüksek kamu görevlisi; bakan.
  15. borkelimeis.Yun.Bora; kar fırtınası; boran; fırtına.
  16. börikelimeis.Kurt; börü;
  17. boşgurmakkelimef.Eğitmek; öğretmek; talim etmek.
  18. boylakelimeis.Alt.Bir rütbe; unvan.
  19. bozkelimeis.eT.Açık toprak rengi.
  20. bukelimesf.eT.Yer olarak yakında bulunan bir varlığı işaret eder. [Yüknekî]
  21. bulmakkelimef.eT.Arama sonucunda aranan şeyi elde etmek; görmek; karşılaşmak. [Yüknekî]
  22. bulungkelimeis.Köşe; açı.
  23. bunçakelimezf.Bu kadar; bunca; bu kadar (çok).
  24. bungkelimeis.Acı; sıkıntı; üzüntü; dert; mutsuzluk; keder; elem; gam kasavet; melankoli.
  25. bungsızkelimezf.Eksiksiz.
  26. bunıkelimezm.İşaret zamiri "bu"nun yükleme hâli; bunu.
  27. buntakelimezm.İşaret zamiri "bu"nun bulunma hâli; bunda.
  28. buyrukkelimeYapılması veya yapılmaması emredilen şey; emir; ferman; söz.
  29. buzmakkelimef.Mahvetmek; bozmak; kırmak; parçalamak; tahrip etmek.
  30. çıgaykelimesf.Yoksul; fukara; sefil.
  31. çıkankelimeis.Yeğen; kuzen; teyzezade; hala veya teyze oğlu.
  32. çölkelimeis.Moğ.Kumluk, susuz ve geniş arazi; sahra; step.
  33. çorkelimeis.Yüksek bir unvan ve rütbe.
  34. çorakkelimesf.(Toprak için) verimsiz, bitki yetişmeyen.
  35. çubkelimeis.Çin.Bölge mıntıka.
  36. ebkelimeis.Ev.
  37. ebirmekkelimef.Etrafını çevirmek; dolanmak.
  38. eçikelimeis.Amca.
  39. eçükelimeis.Ata; atalar; ecdat; eslaf.
  40. edgükelimesf.İyi; en iyi. [Yüknekî]
  41. edgütikelimezf.İyice; adamakıllı.
  42. ekekelimeis.Büyük kız kardeş; abla.
  43. ekikelimesf.İki; 2
  44. ekinkelimesf.İki.
  45. ekkintikelimesf.İkinci.
  46. elkelimeis.eT.Yakınların dışında kalan kimse; yabancı; başkası.
  47. eligkelimeis.El. [Yüknekî]
  48. elligkelimesf.Devleti olan; devlet sahibi; yurt sahibi. devletli.
  49. elsiretmekkelimef.Devletsiz bırakmak.
  50. elteberkelimesf.Kabileleri düzene sokan; düzenleyen.