1. busugkelimeis.Pusu.
  2. busukmakkelimef.Birini veya bir şeyi yakalamak için saklanmak; pusuya yatmak; pusuya girmek.
  3. busuşkelimeis.Üzüntü; acı; ıstırap; hüzün; keder; dert; kaygı.
  4. bütgürmekkelimef.Bitirmek.
  5. bütgüsüzkelimesf.Tamamlanmamış; eksik.
  6. bütüşmekkelimef.Bitişmek; birleşmek.
  7. buzgakkelimesf.Ters.
  8. buzunkelimeis.Yok eden; bozan.
  9. çaklıgkelimesf.Yeterli; kâfi miktarda.
  10. çalgaykelimeis.Kuş kanadının uçları; kuş tüyü
  11. çalışkelimeis.Çalma; güreş; vuruş; .
  12. çandmakkelimef.Caymak.
  13. çandturmakkelimef.Caydırmak.
  14. çaşmakkelimef.İftira etmek; karalamak; haksız yer suçlamak.
  15. çavlıgkelimesf.Şöhretli; tanınmış.
  16. cerkelimeis.Yer.
  17. çıgırkelimeis.Dar yol; küçük yol; çığır.
  18. çırguykelimeis.Ok temreninin şişkince olan yeri.
  19. çıvkelimeis.Çin.Boynuz.
  20. çivmekkelimef.Beslenmek; doymak.
  21. çıvşamakkelimef.(Yiyecek, içecek vb. için) ekşimek; bozulmak; mayalanmak.
  22. çogsızkelimesf.Sessiz; gürültüsüz.
  23. çulgamakkelimef.Bağlamak; bohçalamak; toplamak.
  24. cunmakkelimef.Yıkanmak.
  25. dengemekkelimef.eT.Mukayese etmek. [Yüknekî]
  26. dengeşkelimesf.Denk; eş.
  27. dizginkelimeis.eT.Sıraya sokmaya, düzenlemeye yarayan şey.
  28. dograşmakkelimef.Birlikte, yardımlaşarak doğramak; doğraşmak.
  29. dolgagkelimeis.Dolanılan şey.
  30. dölükkelimeis.Kırık testi; ağzı kırık saksı; kırık testiden yapılmış saksı.
  31. edkelimeis.Üretilmiş mal.
  32. edikmekkelimef.Başarmak.
  33. evrekelimeis.Tekrar.
  34. inçükelimeis.Çin.Devlete ait topraklar.
  35. irigkelimeis.Bir şeyin eskimiş, dağılmış parçaları.
  36. irülügkelimesf.Hayırlı; muvafık; iyiye işaret; uygun; münasip.
  37. kabkelimeis.Kap.
  38. kabarçakkelimeis.Sivilce; kabarcık.
  39. kabarmakkelimef.Kapalı olmak.
  40. kabınkelimeis.Çin.Bir vergi adı.
  41. kaçgınkelimesf.Kaçan; kaçak.
  42. kaçgunkelimeis.Kaçış.
  43. kaçgunçıkelimesf.Kaçan; kaçak; firari.
  44. kadırgankelimesf.Daima eğdiren; daima büktüren
  45. kadranmakkelimef.Diş gıcırdatmak.
  46. kagmakkelimef.Kavurmak; yakmak.
  47. kalkmakkelimef.eT.Yükselmek; sıçramak; şaha kalkmak; doğrulmak; dik duruma gelmek.
  48. kammakkelimef.Vurmak.
  49. kantınkelimeis.Nereden.
  50. kapankelimeis.Çin.Geniş tepsi ya da kap.