- binmekkelimef.eT.Yüksek bir şeyin veya hayvanın üzerine çıkıp ayaklarını sallandırarak oturmak.
- birikmekkelimef.eT.Birleşmek; bir olmak. [Yüknekî]
- esnemekkelimef.eT.Hafif hafif esmek.
- kaymakkelimef.eT.Geri dönmek; caymak.
- kopmakkelimef.eT.(Tel, ip, halat vb. için) üzerine uygulanan çekme kuvveti dolayısıyla iki parçaya ayrılmak.
- uçmakkelimef.eT.Havalanıp gitmek.
- uymakkelimef.eT.Nüfuz sahibi olmak.
- ürkmekkelimef.eT.(Kişi için) bir şeyden korkup ansızın sıçramak; korkmak; korkup kaçmak; tevahhuş etmek.
- yağmakkelimef.eT.Akmak; yağmak.