1. epiyimkelimezf.eT.Epey; epeyce.
  2. evedikelimezf.eT.Acele; ivedi; çabucak.
  3. evretkelimezf.eT.Tekrar; yine.
  4. gadankelimezf.eT.Kadar.
  5. gadekkelimezf.eT.Kadar.
  6. geçkelimezf.eT.Kararlaştırılan, beklenen, istenen veya alışılan zamandan sonra.
  7. gezinkelimezf.eT.(Belirtilen) sayıda; kez; defa.
  8. gıdımkelimezf.eT.Pek az; azıcık.
  9. gücünkelimezf.eT.Ucu ucuna; dara dar; zoru zoruna.
  10. hanikelimezf.eT.Nerede?
  11. höngürekelimezf.eT.Nereye; ne tarafa?
  12. içünkelimezf.eT.Sebepten; sebebiyle.
  13. imcikkelimezf.eT.Şimdi.
  14. indikelimezf.eT.Şimdi; imdi.
  15. ırağırakkelimezf.eT.Oldukça uzak; uzakça.
  16. iştekelimezf.eT.Görülen ve yakında bulunan bir kimse veya nesneyi gösterirken kullanılır.
  17. kamatkelimezf.eT.İnadına; özellikle.
  18. kancarukelimezf.eT.Nereye.
  19. kangıdıkelimezf.eT.Nerede?
  20. katlamkelimezf.eT.bknz. katla
  21. kayrıkelimezf.eT.Nereye?
  22. kenezinekelimezf.eT.Boşuna; boş yere; sebepsiz olarak.
  23. kerekelimezf.eT.Sonra.
  24. kerlikelimezf.eT.Ondan dolayı; sonra.
  25. keylikelimezf.eT.Başka
  26. muncılayınkelimezf.eT.Bunun gibi; böyle.
  27. nemankelimezf.eT.Nasıl.
  28. nemmakelimezf.eT.Niçin?
  29. nenikelimezf.eT.Hangisini; neyi.
  30. sabdakelimezf.eT.Anında; zamanında; o sırada.
  31. sarukelimezf.eT..... e doğru; ... yana.
  32. tellimkelimezf.eT.Tüm; hep; çok.
  33. teviyekelimezf.eT.“Tek düze” anlamına gelen “biteviye” sözünün yanlış kullanımı olan “bir teviye” sözünde geçer.
  34. uğrunkelimezf.eT.Kimseye sezdirmeden; gizlice.
  35. urasıyakelimezf.eT.Okçulukta, vurmak amacıyla; hedefe, menzile yönelik.
  36. üzerekelimezf.eT.Üstte; üstünde.
  37. üzerikelimezf.eT.Üstü.
  38. üzerinekelimezf.eT.Üstüne.
  39. yapçakelimezf.eT.Yavaşça; sessizce; ağırca; usulca; nezaketle.
  40. yelbirkelimezf.eT.(Gitmek için) hızlı.
  41. yukarukelimezf.eT.Yukarı.
  42. zöğülkelimezf.eT.Büzülmüş, buruşmuş, kaynaşık, karışık bir durumda.