1. aldamakkelimef.eT.Aldatmak; bir kimseyi kandırmak; oyun etmek; yanıltmak.
  2. azgurmakkelimef.eT.Yanlış yola götürmek; azdırmak; saptırmak; ayartmak.
  3. azılmakkelimef.eT.Yanılmak. [Yüknekî]
  4. azlanmakkelimef.eT.Yanılmak; hata etmek.
  5. bayımakkelimef.eT.Zengin olmak; varlıklanmak.
  6. çekinmekkelimef.eT.Bohça bağlamayı üzerine almak; bohçayı kendi kendine bağlamak.
  7. çekinmekkelimef.eT.Kendi kitabına nokta koymak; kitabını noktalamak.
  8. çerkeşmekkelimef.eT.Saf hâline gelmek; sıralanmak; dizilmek; düzelmek.
  9. çıkrışmakkelimef.eT.Hep birlikte bir şeyin ortaya çıkması, anlaşılması için çalışmak; çıkarmakta yardım ve yarış etmek.
  10. dilemsinmekkelimef.eT.bknz. tilemsinmek
  11. dinglemekkelimef.eT.Dinlemek; kulak vermek
  12. dirmekkelimef.eT.Toplamak; dermek.
  13. döklünmekkelimef.eT.Dökülmek.
  14. dolturmakkelimef.eT.Doldurmak.
  15. dolulamakkelimef.eT.Doldurmak.
  16. eksimekkelimef.eT.Eksilmek. [Yüknekî]
  17. etlelmekkelimef.eT.Et yapılmak.
  18. etlemekkelimef.eT.Etlik yapmak; et yapmak.
  19. kalkmakkelimef.eT.Yükselmek; sıçramak; şaha kalkmak; doğrulmak; dik duruma gelmek.
  20. karıkmakkelimef.eT.(Göz için) kara bakmaktan ya da fazla ışıktan dolayı kamaşmak.
  21. kaşlamakkelimef.eT.Yüzüğün kaşına taş takmak.
  22. kıymakkelimef.eT.İlerletmek.
  23. sasımakkelimef.eT.Çürüme dolayısıyla kokmak; çürümek; kokuşmak; tefessüh etmek; fenalaşmak.
  24. uğramakkelimef.eT.Bir şeyi kast ve niyet etmek; tasarlamak; planlamak; niyetlenmek; arzulamak.
  25. ulamakkelimef.eT.Yaklaştırmak; erdirmek; eriştirmek.
  26. uymakkelimef.eT.Nüfuz sahibi olmak.
  27. yapmakkelimef.eT.Kapatmak; örtmek.
  28. yelpetmekkelimef.eT.Yelpazelemek; yellendirmek.
  29. yelpirmekkelimef.eT.Rüzgâr esmek;
  30. yelpitmekkelimef.eT.Yellendirmek; yelpazelemek.
  31. yeynimekkelimef.eT.Hafifleşmek.