1. -bizeksf.Far.Eleyen; kalburdan geçiren.
  2. -efgeneksf.Far.Düşüren; yıkan; deviren.
  3. -efkeneksf.Far.bknz. efgen
  4. -haeksf.Far.Sonuna getirildiği Farsça isimlere “çiğneyen” anlamı katarak birleşik sıfatlar yapan son ek.
  5. -likaeksf.Far.Sonuna eklendiği isimlere, o niteliği taşıyan yüzlü anlamı katan son ek; ... çehreli; ... suratlı; ... simalı. Meh-lika, hur-lika (melek yüzlü, huri…
  6. -neverdeksf.Far.“Gezen, dolaşan” anlamıyla birleşik sıfatlar yapar.
  7. -nişineksf.Far.“Oturan, oturmuş” anlamları ile birleşik sıfat yapar.
  8. -nuşeksf.Far.Sonuna eklendiği Farsça kelimelerden “içen, içici” anlamında birleşik sıfatlar yapar.
  9. -nümaeksf.Far.Farsça kelimelerden “... gösteren” anlamında birleşik sıfatlar yapar.
  10. -nümudeksf.Far.Farsça kelimelerden “gösteren, benzeyen, gibi görünen” anlamlarında birleşik sıfatlar yapar.
  11. -nümuneksf.Far.Farsça kelimelerden “gösteren” anlamında sıfatlar yapar.
  12. -saneksf.Far.Farsça kelimelerden “gibi, benzer, andırır” anlamlarında birleşik sıfatlar yapan son ek. yek-sān ( bir gibi, tek düze)
  13. -yafteekson ek sf.Far.Sonuna getirildiği Farsça kelimelere “bulunmuş”, “bulmuş” anlamları katarak birleşik sıfatlar yapan son ek.
  14. abadkelimesf.Far.(Yer için) bayındır; imar edilmiş, mâmur; şenlikli.
  15. abadankelimesf.Far.Mamur; bayındır.
  16. abdarkelimesf.Far.(Meyve için) taze ve sulu.
  17. abefşankelimesf.Far.Su saçan.
  18. abgûnkelimesf.Far.Su rengi.
  19. abhordekelimesf.Far.Su içmiş; su içen.
  20. abhurdekelimesf.Far.Su içmiş; su içen.
  21. abikelimesf.Far.Sulu; sulandırılmış.
  22. abistkelimesf.Far.Gebe.
  23. abistankelimesf.Far.Gizli.
  24. abistenkelimesf.Far.Gebe; yüklü.
  25. abnusikelimesf.Far.Abanoz gibi sert ve siyah.
  26. abrizkelimesf.Far.Su döken.
  27. abrukelimesf.Far.En başta yer alan; en önemli; özel; ekstra.
  28. abzürüftkelimesf.Far.(Kavun, karpuz vb. için) bozulmuş,
  29. aferidekelimesf.Far.Yaratılmış; meydana getirilmiş; mahlûk.
  30. aferinendekelimesf.Far.Yaratıcı.
  31. aferinhankelimesf.Far.“Aferin” diyen.
  32. afyonkeşkelimeis. sf.Far.Uyuşturucu olarak afyon içen, afyon dumanını içine çeken ve bunu alışkanlık hâline getiren.
  33. agâhkelimesf.Far.Uyanık.
  34. agehkelimesf.Far.bknz. agah
  35. agendekelimesf.Far.Doldurulmuş; tıkalı; dolu.
  36. agendeguşkelimesf.Far.Sağır.
  37. agenekelimesf.Far.Doldurulmuş; dolu; dolmuş.
  38. agestekelimesf.Far.bknz. ageşte
  39. ageştekelimesf.Far.Islanmış; ıslak.
  40. aginkelimesf.Far.Doldurulmuş; dolu.
  41. agistkelimesf.Far.Sımsıkı bağlanmış; düğümlenmiş.
  42. agişkelimesf.Far.İlişik; yapışık; sarkık.
  43. agunkelimesf.Far.Baş aşağı; ters.
  44. agundekelimesf.Far.(Pamuk yumağı, yığını için) hallaç elinden çıkmış; atılmış.
  45. ağandekelimesf.Far.(Yastık, minder vb. için) tepip sıkıştırılarak doldurulmuş.
  46. ağaştekelimesf.Far.Bulaşmış; bulaşık.
  47. ağiştekelimesf.Far.bknz. agaşte
  48. ağuştekelimesf.Far.Bulaştırılmış; kirletilmiş.
  49. ahenîkelimesf.Far.Demirden yapılmış.
  50. ahenînkelimesf.Far.Demirden yapılmış.