1. kinilmekkelimef.Gecikilmek.
  2. kirkelimeis.eT.Herhangi bir şeyin veya vücudun üzerinde meydana gelen veya biriken pislik tabakası; pislik. [Yüknekî]
  3. kirişkelimeis.Adamın akarlarından olan geliri.
  4. kirmekkelimef.Girmek; atılmak; sokulmak. [Yüknekî]
  5. kirtükelimesf.Doğru; gerçek; hakiki; sahih. [Yüknekî]
  6. kirtüçkelimesf.Kıskanç.
  7. kisikelimeis.Kişi.
  8. kişkelimeis.Derisinden kürk yapılan bir hayvan; samur.
  9. kişçikelimeis.Avcı.
  10. kişelmekkelimef.Kösteklenmek; köstek bağlanmak.
  11. kişemekkelimef.Kösteklemek; köstek vurmak; bağlamak.
  12. kişenkelimeis.Bağ; uçkur.
  13. kişenligkelimesf.Köstekli; bağlı.
  14. kişikelimeis.Cinsiyet farkı gözetilmeden kadın veya erkek kimse; insan; adam; şahıs; kimse.
  15. kişilikkelimeis.eT.Bir kimseye özgü belirgin özellik; şahsiyet.
  16. kitermekkelimef.Gidermek; uzaklaştırmak; çıkarmak. [Yüknekî]
  17. kitmekkelimef.Gitmek; çekilmek; zail olmak. [Yüknekî]
  18. kizlemekkelimef.Gizlemek; saklamak. [Yüknekî]
  19. kodguçıkelimesf.Bırakan; terk eden.
  20. kodıkelimesf.Alt; aşağı; adi. [Yüknekî]
  21. kodkıkelimezf.bknz. kodıkı
  22. kodmakkelimef.Koymak; yere koymak; bırakmak; terk etmek; koyuvermek; yerleştirmek. [Yüknekî]
  23. kodunmakkelimef.Bırakmak.
  24. kokuzkelimeis.Boş; boşluk; eksiklik.
  25. kolkelimeis.İnsan vücudunun omuzdan başlayarak parmak uçlarına kadar olan kısmı. [Yüknekî]
  26. kolkelimeis.Susuz dere.
  27. koldaşkelimeis.Bir işi birlikte yapanlardan her biri; iş arkadaşı; arkadaş.
  28. kolmakkelimef.İstemek; dilemek; yalvarmak; rica etmek. [Yüknekî]
  29. koltgukelimeis.İstek.
  30. koltguçıkelimeis.Dilenci.
  31. komımakkelimef.Özlemek.
  32. komıtmakkelimef.Coşturmak; heyecana getirmek.
  33. komutmakkelimef.Coşturmak; heyecana getirmek.
  34. konkelimeis.Koyun; göğüs; bağır.
  35. konguzkelimeis.Böcek; kurt.
  36. konmakkelimef.Gelip bir yere konmak; yerleşmek. [Yüknekî]
  37. konukkelimeis.eT.Birinin evine veya yanına geçici olarak kalmak üzere gelen kimse; misafir; mihman.
  38. konuklukkelimeis.Konuk olma durumu; misafirlik.
  39. konumkelimeis.Göçerlerin geçici bir süre, çoğunlukla bir mevsim oturdukları yer; yurt; konulan yer; konak.
  40. konutkelimeis.İş ve çalışma saatleri dışında içinde yatılıp kalkılan, oturulan, barınılan yer, bina; ev; daire; kat; ikametgâh; mesken, (1935).
  41. kopmakkelimef.eT.(Tel, ip, halat vb. için) üzerine uygulanan çekme kuvveti dolayısıyla iki parçaya ayrılmak.
  42. kopurmakkelimef.Yerinden kaldırmak; kurcalamak.
  43. korkelimeis.Zarar; ziyan.
  44. korakelimeis.Zarar; ziyan.
  45. koramakkelimef.Azalmak.
  46. koratmakkelimef.Zarar ettirmek.
  47. kordaykelimeis.Kuğu kuşu; kuğu cinsi bir kuş; pelikan; balıkçıl.
  48. korgulukkelimeis.(Kişi için) taşkınlık; yeğnilik.
  49. korkıtmakkelimef.Korkutmak.
  50. korklukkelimesf.Korkak.