- kalıkkelimesf.(Kız için) evlenmeyip evde kalmış.
- kepintikelimesf.Ucuz.
- kepremkelimesf.(Kişi veya hayvan için) çalışamaz hâle gelmiş; elden ayaktan düşmüş; iyice ihtiyarlamış; güçsüz.
- kesdekkelimesf.Kısa; bodur.
- kesitkelimesf.Öksüz; kimsesiz.
- kezentikelimesf.Çok gezen; işsiz; serseri.
- teltikkelimesf.eT.Karışık; yanlış; dolaşık; engelli.
- teltikkelimesf.Kılı kırk yaran; titiz.
- temşekkelimesf.(Çocuk için) yılışık; geveze.