keprem

kelimesf.

kep-er-em / keperim / kep(i)r-e-m

  1. 1

    (Kişi veya hayvan için) çalışamaz hâle gelmiş; elden ayaktan düşmüş; iyice ihtiyarlamış; güçsüz.

  2. 2

    Beceriksiz; şaşkın.

  3. 3

    Alçak; rezil; aşağılık.

  4. 4

    Cimri.

  5. 5

    (Hayvan için) yiyecek seçen; az yiyen.

  6. 6

    Eskimiş, yıkılmaya yüz tutmuş.

  7. 7

    (Kişi için) acınacak durumda olan.

  8. 8

    Değersiz.

    [DS]

  9. 9

    Ahmak.

  10. 10

    Aciz; zayıf; cılız; mecalsiz.

    [DD]

  11. 11

    Sessiz; mahcup.