1. alarmakkelimef.(Göz için) kamaşmak.
  2. alavankelimeis.Timsah.
  3. alçakkelimesf.eT.Yüksek olmayan; yerden yüksekliği az olan; aşağıda olan.
  4. aldamakkelimef.eT.Aldatmak; bir kimseyi kandırmak; oyun etmek; yanıltmak.
  5. alduzmakkelimef.Malını elinden aldırmak; soyulmak.
  6. alıgkelimeis.Kötü; fena; alık.
  7. alıgkelimeis.Kuş gagası.
  8. alıgsamakkelimef.Almak istemek.
  9. alıkkelimeis.Kuş gagası.
  10. alıkmakkelimef.Alçalmak.
  11. alımkelimeis.Alma işi, satın alma eylemi.
  12. alımçıkelimeis.Alıcı.
  13. alımgakelimeis.Hakanın mektuplarını Türk yazısıyla yazan kimse.
  14. alımlıgkelimeis.Alacaklı; alacağı olan kimse.
  15. alımsınmakkelimef.Alır gibi görünmek.
  16. alınmakkelimef.Biri tarafından alıp başka bir yere aktarılmak; taşınmak. «Bu haberler televizyondan alındı.»
  17. alışkelimeis.Alma işi.
  18. alışkelimeis.Su ağzı; suyun havuz veya suvattan döküldüğü ağızlar.
  19. alışgankelimesf.Alış veriş yapan kişi.
  20. alışmakkelimef.Karşılıklı almak; karşılıklı alıp vermek; birbirinden almak; ticarette bulunmak. .
  21. alkalmakkelimef.Alkışlanmak; övülmek.
  22. alkamakkelimef.Dua ve ilahi terennüm etme.
  23. alkaşmakkelimef.Alkışlamak; alkışta yarış etmek.
  24. alkınmakkelimef.Tükenmek; bitmek; sonuna kadar alınmak;son bulmak; azalmak;eksilmek yok olmak; kaybolmak; mahvolmak.
  25. alkışkelimeis.eT.Takdis; kutsama; övme; tebrik; kutsama; hayır dua. 2. Birisi için açıkça iyilik dileme; hayır dua.
  26. alkışmakkelimef.Birbirini mahvetmek, yok etmek.
  27. alkmakkelimef.Bozmak; yok etmek; berbat etmek; mahvetmek; batırmak
  28. almakelimeis.Elma.
  29. almılakelimeis.Elma.
  30. alpkelimesf.Yiğit; cesur; alp; kahraman; bahadır; enerjik.
  31. alpagutkelimeis.Kahramanlar; cesurlar; alplar; yiğitler; savaşçılar.
  32. alsamakkelimef.Almak istemek.
  33. alsıkmakkelimef.Bir şeyi alınmak; çalınmış olmak.
  34. altınkelimeis.Alt taraf; altında aşağı; alt.
  35. altunkelimeis.Altın.
  36. altunlaşmakkelimef.Altın ödül koyarak bahse girmek.
  37. alturmakkelimef.Aldırmak.
  38. aluçkelimeis.Şeftali.
  39. aluçınkelimeis.Yenilen boğumlu bir bitki.
  40. alukkelimesf.Kaba; haşin.
  41. alvırmakkelimef.Atılmak; sıçramak.
  42. amaçkelimeis.Öküz.
  43. amaçkelimeis.eT.Atıcılıkta nişan alınan yer; hedef tahtası; nişan yeri; hedef.
  44. amaçlamakkelimef.Bir amaca, bir hedefe ulaşmayı arzulamak; istihdaf etmek; kastetmek; gütmek; niyet etmek.
  45. amaçlıkkelimeis.Nişan yeri.
  46. amırkelimeis.Sis; kırağı.
  47. amrulmakkelimef.Yatışmak; dinmek; rahatlamak.
  48. amşuykelimeis.Bir tür sarı erik.
  49. amuçkelimeis.Doyumluktan verilen armağan.
  50. amulkelimesf.Sakin yavaş; uslu; halim