1. argulamakkelimef.Arasından geçmek; arasını yarmak; geçmek.
  2. arılmakkelimef.Azalmak; tükenmek; mahvolmak.
  3. arkakelimeis.Dolaşılarak varılan taraf.
  4. arkarkelimeis.Dişi dağ keçisi.
  5. arkışkelimeis.Alkış; övgü.
  6. arkışkelimeis.Kervan. [Yüknekî]
  7. arkuykelimeis.Kale; müstahkem mevki; istihkâm.
  8. armakkelimef.Dolaşmak.
  9. armakkelimef.Yorgun düşmek; yorulmak; aşırıya kaçmak; güçsüz kalmak. [Yüknekî]
  10. armakçıkelimesf.Entrikacıaldatıcı; hilekâr.
  11. artkelimeis.Arka taraf; geri.
  12. artatmakkelimef.Tahrip etmek; mahvetmek; bozmak; yıkmak.
  13. artıglatmakkelimef.Çoğaltmak; teksir etmek.
  14. artmakkelimef.Ölçülebilir ve sayılabilir nitelikler bakımından eskisinden daha çok olmak; çoğalmak; ziyade olmak; bereketlenmek; bolalmak; bollaşmak; nemalanmak.…
  15. artukkelimezf.Çok; sayıca fazla; pek çok; kalabalık; artık; daha çok; fazla; aşırıca; ziyade; artık; küsur. [Yüknekî]
  16. artukıkelimezf.Fazlası.
  17. arturmakkelimef.Aldatılmak; kandırılmak; aldanmak.
  18. arturmakkelimef.Arttırmak; fazlalaştırmak; çoğaltmak; büyütmek. [Yüknekî]
  19. arukkelimeis.Yorgunluk; argınlık.
  20. askelimeis.Alt; dip.
  21. askelimeis.Cariye; kadın köle.
  22. kelimeis.eT.Pişirilerek hazırlanan yiyecek; yemek; gıda; katık; yiyecek;yenecek şey; çorba. [Yüknekî]
  23. aşakelimezf.Ötede; ötesinde.
  24. aşamakkelimef.Yemek yemek; gıda almak .
  25. asıgkelimeis.Ası; kazanç; kâr.
  26. asınmakkelimef.Tırmanmak.
  27. aşmakkelimef.eT.Yüksekte bulunan bir engelin üzerinden öbür tarafa geçmek; bir şeyin üstünden geçmek.
  28. aşnukıkelimesf.Önceki; ilk; evvelki.
  29. asrakelimesf.Aşağı; aşağıya. .
  30. aşsızkelimesf.Yiyeceksiz; yemeksiz; aç.
  31. atkelimeis.İsim; ad.
  32. atkelimeis.Atgiller familyasından binek, yük ve çeki hayvanı olarak kullanılan ortalama otuz yıl ömürlü, memeli, tek toynaklı, evcil ve otçul hayvan, (Equus…
  33. atakelimeis.eT.Baba. [Yüknekî]
  34. atamakkelimef.eT.Kendi adına hareket etmek üzere birisini bir işte görevlendirmek; tevkil kılmak.
  35. atamankelimesf.(Unvan için) yüksek; baş.
  36. atanmakkelimef.eT.Yetkili kişi adına hareket etmek üzere bir işte görevlendirilmek; tevkil kılınmak.
  37. atıkelimeYeğen; kardeş çocuğu.
  38. atlatmakkelimef.Ata bindirmek.
  39. atlıkelimeis.eT.Ata binmiş kişi; binici; süvari; sipahi.
  40. atlıgkelimesf.Adlı; adı olan; ad almış; isimli; sanlı.
  41. atmakkelimef.Bir nesneyi elden bırakıp boşluğa, ileriye doğru fırlatmak. [Yüknekî]
  42. Aykelimeis.Dünyanın uydusu olan bir gök cismi; Ay; Kamer. [Yüknekî]
  43. aykelimeis.eT.Genel olarak Ay'ın Dünya etrafında bir kez dolanımına eşit, yılın on ikide biri olan zaman dilimi. .
  44. ayakkelimeis.eT.İnsan ve hayvanlarda yere basmaya ve yürümeye yarayan organ.
  45. ayguçıkelimesf.Söyleyen; hatip;
  46. ayıgkelimesf.Kötü, fena; fenalık. .
  47. ayıgkelimesf.Ayık; aklı başında.
  48. ayıgmakelimeis.Kağan danışmanı veya sözcüsü; hakan adına emir veren; sözcü.
  49. ayınmakkelimef.Korkmak; sakınmak; çekinmek.
  50. ayıtmakkelimef.Sormak.