131 madde
- bozlamakkelimef.Ses vermek; bağırmak; böğürmek.
- çalkelimesf.Alaca; kır; kırçıl.
- çalışkelimeis.Çalma; güreş; vuruş; .
- çalışmakkelimef.Güreşmek.
- çapılmakkelimef.Boynu vurulmak.
- çevürmekkelimef.Çevirmek; bir şeyi sol elin baş parmağı üzerinde çevirmek.
- çulgamakkelimef.Bağlamak; bohçalamak; toplamak.
- degülkelimeis.eT.Değil.
- delükkelimeis.Delik; delinmiş.
- depmekelimeis.Tekme.
- dölekkelimesf.eT.Sükûn ve asayiş içinde; itaatli; sakin; huzurlu.
- içitkelimeis.İçilecek şey; içecek.
- ıldırımkelimeis.Yıldırım.
- ıldızkelimeis.Yıldız.
- ılgamakkelimef.Atlarla hücum etmek.
- ılkıkelimeis.bknz. yılkı
- ılkıcıkelimeis.bknz. yılkıcı
- ınakkelimeis.Dost; arkadaş.
- ırakkelimesf.Uzaklaşmış; uzaktaki;
- ışukkelimeis.Demir başlık; miğfer; tolga.
- kabzakelimeis.Çadır kapısı.
- kaçankelimezf.Ne zaman; ne vakit? [Yüknekî]
- kagankelimesf.(Aslan, kaplan için) kükreyen; kükremiş; kızgın.
- kahınçkelimeis.bknz. kakınç
- kalkımakkelimef.Zıplamak; sıçramak.
- kandakelimezf.Nerede?
- kandankelimezf.Nereden?
- kanıkelimezf.Hani; nerede? [Yüknekî]
- kapukelimeis.Kapı.
- kapurgakelimeis.Moğ.Kaburga.
- karanmakkelimef.Moğ.Çevresine bakınmak.
- karavaşkelimeis.Savaşlarda tutsak edilen ya da özgür olmayan, alınıp satılabilen, üzerinde sahibinin tam bir kullanma hakkı olan köle kız veya kadın; odalık; cariye;…
- kargamakkelimef.İlenmek; lanet etmek; beddua etmek; lanetlemek.
- karındaşkelimeis.Kardeş.
- karmakkelimef.(Kanalda veya arkta akan su için) önüne bir şey gerilerek birikmek, kabarmak; taşmak; büvenmek; durgun olmak.
- karmalamakkelimef.Yağma etmek; yağmalamak.
- karşukelimesf.bknz. karşı
- karvamakkelimef.Ararken bir şeye dokunmak.
- karvaşmakkelimef.Birlikte aramak.
- kaşgakelimesf.(Hayvan için) başı beyaz vücudu koyu renk olan.
- kavşurmakkelimef.Katlamak; bir araya koymak; birleştirmek; kavuşturmak.
- kaygukelimeis.Acı; dert; keder; kaygı.
- kayınkelimeis.eT.Kardeş.
- kaytabankelimeis.Deve sürüsü.
- kengeşmekkelimef.Müzakere etmek; müşavere etmek; karşılıklı danışmak; danışmak; keneşmek.
- kezkelimezf.Sonra; başka.
- kibikelimeis.bknz. kib
- kiçmekkelimef.bknz. keçmek
- kiçürmekkelimef.bknz. keçürmek
- kimkelimeİlgi zamiri; ki; .