145 madde
- irizkelimeis.Moğ.Cilasun; cesur; yiğit.
- irkekelimeis.Moğ.Bir ördek türü.
- irkenekelimeis.Moğ.Ak öy parçalarından yurt kapısının üst kirişi; ergene; ergine.
- irpiçkelimeis.Moğ.Vaşak.
- irpiskelimeis.Moğ.Kedi cinsinden vaşak denilen hayvan; vaşak.
- kahalkelimeis.Moğ.Abluka; muhasara.
- kahamakkelimef.Moğ.Sarmak; çevrelemek; abluka altına almak.
- kankelimeis.Moğ.Han; ulu hakan; imparator; hükümdar; şehzade.
- kangıkelimeis.Moğ.Prens.
- kantarkelimeis.Moğ.Kantarma; gem demiri.
- kapurgakelimeis.Moğ.Kaburga.
- karagulkelimeis.Moğ.Bekçi; müfreze; posta; keşif kolu.
- karanmakkelimef.Moğ.Çevresine bakınmak.
- karbıçıkelimesf.Moğ.Sadak; kılıç bağı; zırh yeni.
- kasuykelimeis.Moğ.Moğolistan’daki kervan sahibi tüccarlar.
- kebelikelimeis.Moğ.bknz. kepeli
- Kebtegülkelimesf.Moğ.Yatanlar; gece nöbetçi kıtası.
- Kebtemekkelimef.Moğ.Yatmak.
- keleçükelimeis.Moğ.bknz. keleçi
- kepelikelimeis.Moğ.Işık etrafında geceleri uçan kelebek; pervane.
- kezikkelimeis.Moğ.bknz. kezig
- kinergemekkelimeis.Moğ.Sermek; döşemek; yaymak; açmak.
- kitpevülkelimeis.Moğ.Gece muhafızı; nöbetçi kıtası; kütüvel.
- korugjınkelimeis.Moğ.Kurşun.
- koşunkelimeis.Moğ.bknz. korugjın
- kovgakelimeis.Moğ.bknz. kova
- köbrügekelimeis.Moğ.Davul.
- köbürgekelimeis.Moğ.Davul.
- köhekelimeis.Moğ.Zırh; küpe.
- kökelkelimeis.Moğ.Göğüs.
- kökeltaşkelimeis.Moğ.Küçük kız kardeş.
- kövrügkelimeis.Moğ.Davul.
- kurıltaykelimeis.Moğ.Kurultay.
- kurugjınkelimeis.Moğ.bknz. korugjın
- kuşunkelimeis.Moğ.Kurşun.
- labkelimesf.Moğ.Emin; sağlam; muhakkak.
- magkelimeis.Moğ.Övgü; alkış.
- manukelimeis.Moğ.Yabani bir hayvan; step kedisi.
- megiçinkelimeis.Moğ.Dişi yaban domuzu. [Nevâyī]
- menggükelimesf.Moğ.Ebedî; daimî; sonsuz;
- mengigükelimesf.Moğ.Ebedî; bengi; ölümsüz.
- mengükelimesf.Moğ.Sabit kalacak nitelikte; sonsuz; ölümsüz ebedî.
- mürenkelimeis.Moğ.Irmak; nehir.
- nikemekkelimeMoğ.Takip etmek; peşine düşmek; kovalamak istemek; taciz etmek; yalvarmak; rica etmek.
- nökerkelimeis.Moğ.Maiyet.
- nökürkelimeis.Moğ.Mensubiyet; mensup olma.
- olcakelimeis.Moğ.Düşmandan ele geçirilen mal; savaş alıntısı; ganimet.
- olcaykelimeis.Moğ.Evlatlık; bulma çocuk.
- olcaylıkelimesf.Moğ.Kısmetli.
- olmakkelimef.Moğ.Bulmak; sahip olmak. [Pelliot]