mengü

kelimesf.(meŋü)

Moğ.möŋkü > beŋ-gǖ / beŋ-gǖ / beŋü / meŋgi / meŋ > meŋ-gü / meŋ-ü

منكو

  1. 1

    {eAT}Sabit kalacak nitelikte; sonsuz; ölümsüz ebedî.

    [EUTS][İKPÖy.]

  2. 2

    is.Anıt.

    [İKPÖy.]