469 madde
- -akekyap. e.eT.bknz. k
- -ılueke.eT.Sıfat fiil yapan ve “-ılmış” değerinde kullanılır. “Sünüğe sar-ılu (sarılmış) etsiz deriyem / Semizlikten halavetten beriyem.” Pendname-i Güvehî.
- -ınçekyap. e.eT.Geçişsiz fiillerden sıfat türeten ek. kork-unç
- -ilueke.eT.bknz. ılu
- -larekyap. e.eT.“-ları; -larda; -leyin” değeriyle zaman zarfları yapar. “Kimdir geceler (geceleri) tapuna mahrem.” Leyla ve Mecnun.
- -madıneke.eT.Fiillerden zarf fiil türeten ek; zarf fiilin belirttiği eylemin, esas fiilden sonraya kaldığını ifade eder; günümüzdeki “-madan; -maksızın; -mayarak;…
- -matınekyap. e.eT.bknz. madın; medin
- abıcakelimeis.eT.Amca.
- acıkkelimeis.eT.Acı; dert; sıkıntı; ıstırap.
- acımakkelimef.eT.Eziyet görmek; ıstırap çekmek; acı duymak.
- açıkelimeeT.Acı; dert; keder; ıstırap.
- agackelimeis.eT.bknz. ağaç
- agaçkelimeis.eT.Sopa; değnek.
- agırşakkelimeis.eT.İplik eğrilecek iğe takılan tahtadan yarım küre şeklinde veya değirmi ağırlık; ağırşak.
- agrıkelimeis.eT.Ağrı; acı; sancı; ıstırap; illet; dert.
- ahıkelimeis.eT.On dört ve on beşinci yüzyıllarda Anadolu’da yaygın bir sosyal güvenlik kurumu olan Ahilik ocağından olan kimse.
- aldakelimeis.eT.Pusu; hile; tuzak.
- aldamakkelimef.eT.Aldatmak; bir kimseyi kandırmak; oyun etmek; yanıltmak.
- alıkkelimeis.eT.Tutuş; kavrayış.
- ancakelimezf.eT.En çok.
- ancagkelimezf.eT.bknz. ancak
- andkelimeis.eT.Ant; yemin; ahit; söz verme.
- andagıkelimezf.eT.Oradaki; o yerdeki; ondaki.
- ardınkelimezm.eT.Arkası; arkasına.
- ardıncıkelimesf.eT.İkinci.
- ardırakelimezf.eT.Sonraya; arkaya.
- ardıradankelimezf.eT.Arkadan; geriden.
- ardıradınkelimezf.eT.Arkadan; geriden.
- arduradankelimezf.eT.bknz. ardıradın
- argackelimeis.eT.bknz. argaç
- argınkelimesf.eT.Gücü tükenmiş, yorulmuş; yorgun; bitkin; bitap; zayıf.
- argışkelimeis.eT.Kervan.
- argunkelimezf.eT.Yavaş ve alçak sesle.
- arhunkelimesf.eT.bknz. arkun
- arıkkelimesf.eT.Zayıf; cılız; sıska.
- arışkelimeis.eT.Dokuma tezgâhında uzunlamasına gerilmiş olan ipler; eriş; çözgü.
- arkunkelimesf.eT.Yavaş; ağır; sakin; aheste.
- arkurtmakkelimef.eT.Kovmak.
- arşunkelimeis.eT.bknz. arşın
- arusuzkelimesf.eT.Temiz olmayan; kirli; pis; murdar.
- asıkelimeis.eT.Yarar; fayda.
- asılandırmakkelimef.eT.Yararlandırmak.
- asılanmakkelimef.eT.Yararlanmak; kazanç elde etmek.
- asragıkelimeis.eT.(Gün, gece için) önceki.
- aşıtmakkelimef.eT.Aşındırmak.
- aşmakkelimef.eT.(Erkek hayvanlar için) dişisiyle çiftleşmek.
- atlukelimesf.eT.Atlı.
- avurdkelimeis.eT.Söz; laf; sohbet.
- ayıkmakkelimef.eT.Ayılmak; kendine gelmek; uyanmak.
- ayıtlamakkelimef.eT.Ayıklamak; seçmek; temizlemek.