1. ab-absürdokelimeis.Lat.Olmayana ergi.
  2. aksiyomkelimeis.Yun.İspat ve kanıta gerek kalmayan doğruluğu kesin önerme.
  3. altlamakkelimef.Özel olarak kabul edilen bir şeye genel bir kavram altında yer vermek.
  4. anagojikelimeis.Fr.Ruhun semavi âleme doğru yükselişi.
  5. analojikelimeis.Fr.Aslında farklı olan bireyler arasında görünüşteki özelliklerden doğan benzeşme; andırış; benzeşim; örnekseme.
  6. andırışkelimeis.Andırma durumu, biçimi.
  7. astasımkelimeis.Öncüllerinden birisi bir önceki akıl yürütmenin sonucu olan akıl yürütme; kıyas-ı mülhak.
  8. ayrıkkelimesf.eT.Birbirinden ayrı duran.
  9. ayrıklıkkelimeis.Ayrıklı olma durumu; istisna.
  10. ayrılmazlıkkelimeis.Bir şeye özden bağlı olma; bir bütünden bölünme, parçalanma ve kopma gibi ayrılma olayının mümkün olmaması durumu.
  11. bağlaşmakelimeis.Bağlaşmak işi; ittifak.
  12. bedahetkelimeis.Ar.Ayan beyan, ortada olma; bellilik; anlaşılırlık.
  13. belgitkelimesf.Bir borç veya yükümlülüğü belirtmek için düzenlenip imzalanan kâğıt; senet.
  14. belirlemekkelimef.Belli olacak bir durum kazandırmak.
  15. belitkelimeis.Açık, anlaşılır ve gerçekliği kendiliğinden olup hiçbir tanıtlama istemeyen ve bu sebepten diğer önermelerin dayanağı olan temel önerme; mütearife,…
  16. belitkekelimeis.Aksiyoma ilişkin; belitle ilgili.
  17. belitkenkelimeis.Belitler sisteminden olan.
  18. belitlemekelimeis.Tümdengelimci bir bilime temel olacak belit düzeni; aksiyomatik.
  19. belkilikelimesf.Çözümü şüpheli olan.
  20. bireykelimeis.eT.Bir bütün içinde bir birim oluşturan varlıklardan her biri; fert, (1935).
  21. bölmekelimeis.Bölmek eylemi.
  22. burhankelimeis.Ar.Delil; kanıt.
  23. caizkelimesf.Ar.Dinî ve yasal yönden yapılmasında herhangi bir sakınca bulunmayan.
  24. çelişikkelimesf.Birbiri ile çelişen; birbirini yalanlayan; zıt.
  25. çelişmekelimeis.Birbirine zıt ve ters nitelikte olma; tenakuz, (1942).
  26. çelişmezlikkelimeis.Çelişme olmaması durumu.
  27. cemkelimeis.Ar.Biriktirme, toplama
  28. cihetkelimeis.Ar.Yön; taraf.
  29. çıkarımkelimeis.Çıkarmak eylemi ve sonucu.
  30. çıkarsamakelimeis.Doğru kabul edilen bir önermeden düşünce yoluyla yeni bir önerme elde etme; intikal, (1942).
  31. çözümleyicilikkelimeis.Çözümleyici olma durumu veya niteliği.
  32. dedüksiyonkelimeis.Fr.Tümdengelim.
  33. deneyselkelimesf.Deneyle ilgili.
  34. dilemmakelimeis.Yun.Kendisini mutlak olarak kabul ettiren iki önermeden biri doğru ise diğeri kesin yanlış olan iki seçenekli önerme.
  35. diyalelkelimeis.Fr.Bir tezi yine bu teze dayanarak ispatlama yöntemi; kısır döngü.
  36. düzenleşmekelimeis.Özdeş bir cinsin iki türü arasındaki bağıntı.
  37. edebü’l-bahskelimeBelli bir konu üzerinde konuşurken tutulacak yolu gösteren mantık dalı.
  38. entimemkelimeis.Yun.Öncüllerden birinin örtük olduğu tasım.
  39. epikeremkelimeis.Fr.Önertilerinin biri veya ikisi de kanıtıyla birlikte ileri sürülen tasım.
  40. evirmekelimeis.Döndürme; çevirmek eylemi.
  41. evrikkelimesf.Bir doğrultuya veya bir düzene göre ters doğrultuda olan.
  42. evrilirkelimesf.eT.(Önerme için) konu ile yüklemin birbirinin yerine geçmesiyle doğruluğu bozulmayan.
  43. evrişikkelimesf.(Önerme için) konu ile yüklemin birbirinin yerine geçmesiyle doğruluğu bozulmayan; dönüşük.
  44. genelemekelimeis.Bir düşüncenin başka sözlerle bir daha ifade edilmesi; yineleme; tekrar.
  45. genellikkelimeis.Genel olanın niteliği; yaygınlık; umumiyet.
  46. gerekçekelimeis.Gerektirici sebep; esbab-ı mucibe; lazime.
  47. gidimlikelimesf.Gitme özelliği gösteren; gitmek üzere bulunan.
  48. hadkelimeis.Ar.Sınır; uç.
  49. hamlikelimesf.Ar.Yüklemli.
  50. hüccetkelimeis.Ar.Bir borç veya yükümlülüğü belirtmek için düzenlenip imzalanan kâğıt; senet.