1. abulikelimeis.Fr.İrade kaybı.
  2. adcıkelimesf.Adcılık öğretisine bağlı olan; nominalist; ismiye.
  3. adcılıkkelimeis.Görünen şeylerin kendi başlarına birer varlıkları bulunmadığını ancak bunların zihnimizde canlandırdığımız görüntüleri ile var gibi sandığımızı…
  4. agnostikkelimesf.Fr.İnsan zekâsının mutlak’a erişemeyeceğini, dolayısıyla bilinmezlik içinde bulunduğumuzu savunan; Tanrı konusunda bir şey bilmenin olanaksızlığına…
  5. agnostisizmkelimeis.Fr.Eşyanın öz tabiatı, kaynağı ve kaderi konusunda insan zekâsının yeterli olmadığını ileri süren felsefe öğretisi; bilinmezlik.
  6. āheng-i ezelîdeyimÖncel düzen.
  7. ahenkkelimeis.Far.Uyum.
  8. ahlak yasasıdeyimİnsanın mutluluğa ulaşması için uyması gerekli kurallar bütünü. «Mutluluğa lâyık olmanın yolunu göstermekten başka bir nedene dayanmayan yasaya ahlak…
  9. ahlakıyetkelimeis.Ar.Ahlaklılık.
  10. akılcıkelimesf.Akıl ve mantık verilerine dayanan.
  11. akılcılıkkelimeis.Doğruluk ölçüsü olarak ancak aklı ve mantığı esas alan felsefî görüş; rasyonalizm.
  12. akliyunkelimeis.Ar.Olayları akıl yoluyla araştıran ve değerlendiren felsefe akımı; akılcılar.
  13. aldırmazcıkelimeis.Aldırmazlık özgürlüğünden yana olan kimse; determinizm karşıtı.
  14. aldırmazlıkkelimeis.Kayıtsızlık; ilgisizlik, vurdumduymazlık; tasasızlık.
  15. aletçilikkelimeis.Düşünce ve teorileri eylem için gerekli gören felsefî sistem.
  16. alırlıkkelimeis.Algılama yeteneği, idrak kabiliyeti; kabiliyet-i ahiz.
  17. Allahsızlıkkelimeis.Allah’a inanmama durumu; ateizm.
  18. altlamakelimeis.Özel bir bireyi, bir türe; bir türü de bir cinse bağlama.
  19. amoralizmkelimeis.Fr.Ahlakın evrensel ve nesnel temelinin bulunmadığını savunan felsefî görüş; ahlaksızlık.
  20. ampirikkelimesf.Fr.Deneye ve gözleme dayalı.
  21. ampiristkelimeis.Fr.Deneye önem veren.
  22. ampirizmkelimeis.Fr.Deneycilik.
  23. analizkelimeis.Yun.Bir bütünü, bir bileşiği meydana getiren temel unsurları veya bileşenleri belirleme; çözümleme; tahlil.
  24. anlamakelimeis.Anlamak işi.
  25. anlıkkelimeis.Duygu ve irade dışında kalan, akılla ölçme ve muhakeme etmeye dayanan bilme gücü; müdrike; entelekt.
  26. anlıkçılıkkelimeis.Akılla ölçme ve muhakeme etmeye dayalı bilme gücünün, duyguların ve iradenin üzerinde bir üstünlüğünün bulunduğunu savunan felsefî akım;…
  27. antropomorfizmkelimeis.Fr.İnsan duygularını, tutkularını, düşüncelerini ve davranışlarını Tanrılara da mal etme şeklinde ortaya çıkan sapık eğilim; insan biçimcilik; müşebbihe.
  28. aposteriorikelimezf.Lat.En sonu.
  29. araççılıkkelimeis.Düşünce, mantık, ahlak gibi soyut kavramlara ait biçimlerin yalnızca hayatın değişik şartlarına uyma araçları olduğunu ve bunların ancak yararlı…
  30. araz-ı āmdeyimBir kategoriye giren, her şeye nispet edilebilen vasıf.
  31. araz-ı hāsdeyimBir kategoriye giren nesnelerden bir kısmına özgü nitelik.
  32. araz-ı lāzımdeyimÖzden ayrılması olanaksız durum.
  33. Aristoculukkelimeis.Derslerini okulun bahçesinde gezerek veren Aristo’nun insan bilgisi ve mantık üzerine geliştirdiği felsefe akımı; gezimcilik; meşşaiye.
  34. aşkınkelimesf.Aşmış olan; geçmiş bulunan.
  35. atomcukelimeis.Atomu ve atom olaylarını inceleyen bilgin.
  36. atomistkelimeis.Fr.Atomcu.
  37. ayrıklıkkelimeis.Ayrıklı olma durumu; istisna.
  38. babacılıkkelimeis.Çeşitli sınıflar üzerinde egemen olarak denge kurmaya çalışan devlet yönetim sistemi; paternalizm.
  39. bağdaştırmacılıkkelimeis.Birbiri ile uzlaşmaz gibi görünen iki ve daha çok kuramı veya görüşü birbiri ile kaynaştırmak amacını güden felsefe akımı.
  40. bağıntıcılıkkelimeis.Bilginin gerçekliğini ve değerini başka bilgilere göre, bağlantılı olarak ifade eden felsefî görüş; görelilik.
  41. bağıntılıkelimesf.Başka bir şey ile ilgisi olan, ona bağlı olan; bağlı.
  42. bağlılaşıkkelimeis.Biri diğerine bağlı olarak mevcut olan.
  43. bağlılaşımkelimeis.Bağlılaşık iki kavram arasındaki ilişki; korelasyon.
  44. başkalıkkelimeis.Alışılmış olana benzememe; değişiklik.
  45. batınikelimesf.Ar.İçe ait.
  46. belirlenimkelimeis.Belirli duruma gelme; belirginleşme.
  47. belirlenimcikelimesf.Her olayın başka olayların zorunlu sonucu olduğu görüşünde olan; gerekirci, determinist.
  48. belirlenimcilikkelimeis.Her olayın başka olayların gerekli ve kaçınılmaz sonucu olduğunu savunan felsefî görüş; gerekircilik; determinizm.
  49. belirlenmezcikelimeis.Bir sebebe bağlanmayan olayların da bulunduğunu savunan kimse; indeterminist.
  50. belirlenmezcilikkelimeis.Her zaman sebep-sonuç ilişkilerinin geçerli olmadığını, bir sebebe bağlı olmayan olayların da var olduğunu öne süren felsefî görüş; indeterminizm.